Hoe lang kan de olieprijs nog stijgen?
Het woord “energiecrisis”? krijgt stilaan een andere betekenis. In het verleden werd deze term gebruikt om snelle koersstijgingen van de energieprijs te beschrijven. De beelden van autoloze zondagen zijn daarbij nooit ver weg.
Maar als we naar de evolutie van de laatste weken kijken, moeten we vaststellen dat we nogal licht met de term energiecrisis omgaan. In de komende jaren kan deze term wel eens het synoniem worden voor “oorlog om energie”?.
De wereld is verdeeld in twee kampen. Zij die energie hebben en zij die er geen hebben. En de landen MET een overschot aan energie, hebben alle touwtjes in handen.
Kan iemand zich voorstellen hoe de economie van een land er uit gaat zien wanneer men (al is het maar tijdelijk) GEEN toegang heeft tot energie?
Ben ik nu te zwartgallig? Waarschijnlijk wel. Maar in Oekraïne was het bijna zover. Rusland, het land MET de energie, draaide de gaskraan ei zo na helemaal dicht. Hetgeen ook meteen gevolgen heeft voor de rest van West-Europa.
Duitsland is bijvoorbeeld voor één derde van de energievoorziening afhankelijk van Rusland. En dit aandeel zal alleen maar toenemen met de aanleg van een nieuwe pijplijn.
Andere gaslanden zoals Noorwegen en Nederland beschikken niet over voldoende voorraden om dergelijke tekorten op te vangen. Zeker wanneer meerdere Europese landen in de kou komen te staan.
En de situatie zal er niet snel op verbeteren. Rusland beschikt over gigantische gasreserves die meer dan 10 keer groter zijn dan deze van Noorwegen, Verenigd Koninkrijk en Nederland SAMEN. Ziet u nu wie de macht heeft?
Het werd voor mij al duidelijk toen Poetin het oliebedrijf Yukos als het ware nationaliseerde. Via twijfelachtige belastingclaims legde men beslag om de belangrijkste activa van de oliegigant om deze vervolgens onder te brengen in het quasi-staatsbedrijf Gazprom.
De wereld stond erbij en keek er naar. Had er dan echt niemand door wat hier aan de hand was? Kwam het dan bij niemand op dat Poetin de overheid opnieuw de controle wil geven over de eigen olie- en gasreserves?
Maar het is niet alleen een Russisch verhaal, al moeten we zeggen dat Poetin het bijzonder goed speelt. De Texaanse cowboy Bush gebruikt traditionelere methodes. Oorlog. Irak binnenvallen met een drogreden en zo toegang krijgen tot de olievelden. En vreemd genoeg voor de wereld even onopvallend dan het pokerspel van Poetin.
Maar als belegger willen we natuurlijk graag weten of de prijs van olie al dan niet zal stijgen. Als we daadwerkelijk te maken hebben met een schaarste die de prijs opdrijft, zijn we nog niet aan het einde van ons Latijn.
Het gezond verstand zegt dat de prijs enkel zal stabiliseren wanneer de vraag naar olie daalt. Er moet een nieuw evenwicht worden gevonden tussen vraag en aanbod.
En tot op heden hebben we nog maar weinig gezien op dat vlak. Ondanks de hogere olieprijzen, wordt er niet minder energie verbruikt. De files blijven even groot, hetgeen toch een indicatie is dat de wagen niet aan populariteit heeft ingeboet.
Als China zich tegen dit tempo blijft ontwikkelen, zal de vraag naar energie blijven toenemen. We mogen er niet aan denken wat we betalen aan de pomp wanneer honderden miljoenen Chinezen plots hun eigen auto hebben.
Recent Comments