Ik had al meteen de indruk dat Dexia Bank België (nu Belfius) zwaar ondergekapitaliseerd was.

De Belgische overheid heeft hier 4 miljard euro betaald maar het is duidelijk dat dit alleen niet voldoende  is. Extra kapitaal lijkt nodig.

Nog maar eens een voorbeeld van hoe naiëf en knullig de Belgen de onderhandelingen met de Fransen hebben aangepakt.

Niet alleen de restbank (het beursgenoteerde Dexia) heeft nood aan kapitaal, ook Belfius zit op het tandvlees.

De cijfers die Belfius publiceerde in het jaarverslag zijn zondermeer verontrustend.

De bank heeft een balanstotaal van 232 miljard euro en een eigen vermogen van … wacht even … 3,27 miljard euro.

Ten opzichte van de 232 miljard euro aan verplichtingen, staat een kapitaalbuffer van amper 1,4%.

De leverage van de balans bedraagt 71.

Even ter vergelijking: de leverage van Bank of America bedraagt 9 … die van Citigroup 11 … en voor JP Morgan is dat 12.

Indien Belfius wil evolueren naar een aanvaardbare leverageratio van pakweg 15, moet ofwel de balans met 183 miljard euro inkrimpen of het eigen vermogen toenemen met 12 miljard euro.

Nee, we zijn met Belfius nog niet toe aan de nieuwe patatjes. Ook hier zal de overheid nog met heel wat centen over de brug moeten komen om de zaak recht te houden.

Zeker omdat Belfius behoorlijk wat exposure heeft in de PIGS-landen. Men heeft voor 6,7 miljard euro overheidsleningen van landen zoals Griekenland (670 miljoen euro), Spanje (1,22 miljard) en Italië (5,6 miljard) in portefeuille.

Als Griekenland uit de euro stapt, kan men alvast weer 20% van het flinterdunne eigen vermogen afboeken.

Nico Pantelis gooide gisterenavond het volgende op Twitter:

Het geeft perfect weer hoe iedere goudkever zich vandaag voelt. Zeker de kevers die zwaar in de mijnen zitten. Waaronder ondergetekende.

We durven amper nog kijken naar de koersen. De verliezen zijn gigantisch. De mijnaandelen bereiken koersen die weinigen nog voor mogelijk hadden gehouden.

Dergelijke dalingen zijn emotioneel zwaar. Het liefste van al wil je gewoon verkopen om van de pijn af te zijn.

Maar dat zou natuurlijk een blunder van formaat zijn. Goudmijnen zijn vandaag even goedkoop als in 2008.

Het is een déja vu van jewelste.

Ik heb eerder al eens gezegd dat de beste beslissingen die je maakt als belegger, meestal beslissingen zijn die je een ongemakkelijk gevoel geven.

Vandaag mijnen kopen is er zo ééntje.

Ik verplicht mezelf dan ook om bij te kopen. Ik ben nagenoeg dagelijks actief in de markt om kleine pakketjes op te rapen. Vaak tegen koersen die 50% lager liggen dan mijn aanvankelijke aankoopkoersen.

Als ik koper ben van iets aan $20 waarom zou ik dan niet bijkopen tegen $10?

Aandelen zoals deze kunnen verdubbelen en nog goedkoop zijn.

Voorwaarde is wel natuurlijk dat het goud niet naar $1.000 gaat ondertussen. Ik kan het niet helemaal uitsluiten uiteraard. Al zou het me wel verbazen.

Nico Pantelis heeft gelijk. De goudmijnen zitten in de uitkotsfase.

Je wordt misselijk als je naar de koersen kijkt. Je kotst … en koopt bij. Dat is de manier om deze markt te benaderen.

Na alle aankopen van de voorbije weken en maanden maken de goudmijnen inmiddels 10% van mijn portefeuille uit en als de koersen verder dalen drijf ik dit op naar 15%.

De rest zit in fysiek goud, beetje zilver en dollars.

JP Morgan kreeg vrijdag een klap van 10% waardoor miljarden dollars aan marktwaarde in rook opgingen.

De huidige koers bedraagt $37 en ligt behoorlijk onder de boekwaarde van $47.

Ik ben JP Morgan wat van dichterbij beginnen te volgen sinds Buffett zich liet ontvallen dat hij de aandelen bezit voor zijn persoonlijke portefeuille.

En ja, als je de jaarverslagen leest dan moet je vaststellen dat JP Morgan één van de beste geleide banken van de wereld is.

Jamie Dimon loodste JP Morgan zonder kleerscheuren door de financiële storm en de bank kwam er zelfs versterkt uit met de overname van Bear Stearns en WaMu.

Ik ben dit weekend begonnen aan de autobiografie van Dimon (The Last Man Standing) en ik ben onder de indruk moet ik zeggen.

Dimon lijkt een zeer integer man met een sterke focus op risico’s en een gezonde balans. Dat klinkt misschien wat cynisch na het tradingverlies van $2 miljard dat de bank opbiechtte maar ik heb de indruk dat het allemaal wat overdreven wordt.

Ieder verlies dat een bank nu meldt, doet beleggers natuurlijk meteen denken aan 2008. En ja, we weten ook dat er in de banksector bitterweinig veranderd is.

Maar laten we het verlies even in perspectief plaatsen. $2 miljard verlies op een eigen vermogen van $182 miljard, is zeker geen drama.

Het is een fout die niet mag gebeuren en Dimon geeft dat ook openlijk toe. De manier waarop hij de fout erkent en zijn verantwoordelijkheid neemt, vind ik overigens een gigantisch pluspunt.

Hij probeert de zaken niet te minimaliseren zoals banken dat in het verleden deden maar communiceert heel open over de situatie. Dat wil je als aandeelhouder zien.

Waarom kijk ik momenteel naar de aandelen?

Eerst en vooral is er de prijs. JP Morgan kan in normale omstandigheden een winst per aandeel realiseren van $7 waardoor je vandaag maar iets meer dan 5 keer de winst betaalt.

Bovendien koop je de aandelen tegen 78% van de boekwaarde. JP Morgan kan een return van 13% tot 15% realiseren op het eigen vermogen zonder al te veel leverage te gebruiken.

De balans is momenteel slechts 12 keer groter dan het eigen vermogen waardoor men veel meer kapitaal aanhoudt dan concurrenten. Of waarom denk je dat JP Morgan zo vlot navigeerde tijdens de crisis?

Het enige minpunt dat ik zie, is de omvangrijke derivatenpositie.

Men mag dan wel beweren dat deze positie op rekening staat van klanten en marktneutraal wordt beheerd, maar deze week bleek dat fouten snel gemaakt zijn.

Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom iemand als Buffett niet vol in JP Morgan gaat. Hij bezit wat aandelen privé maar voor Berkshire geeft hij de voorkeur aan Wells Fargo.

Ik ben er met andere woorden nog niet uit of JP Morgan een aandeel is dat ik in portefeuille wil.

JP Morgan biechtte gisteren een verlies van $2 miljard op. Het resultaat van een hedge die uiteindelijk geen hedge bleek te zijn.

CEO Jamie Dimon liet weten dat het verlies zelfs nog groter kan worden de komende weken.

Mocht er nog iemand een bewijs nodig hebben dat er niets veranderd is in de banksector, dan ligt het hier voor je.

Banken hebben voor duizenden miljarden dollars aan verliezen gezorgd en de maatschappij ervoor laten opdraaien.

En het idiote is dat ze daarmee gewoon verder kunnen gaan!

Politici hebben publiekelijk hun verontwaardiging getoond over het wangedrag van de sector maar in de praktijk hebben ze weinig ondernomen om dit in de toekomst te vermijden.

Het is toch gewoon te zot om los te lopen dat banken nog steeds kunnen speculeren met het spaargeld van de mensen?

HHoe lang duurt het om een wet te stemmen die banken verbiedt om te speculeren?

Moeilijk kan het niet zijn. Wat houdt hen dan tegen? Het vooruitzicht op een goedbetaald zitje in de Raad van Bestuur van diezelfde banken?

Banken moeten terug banken worden in plaats van de veredelde goktempels die ze vandaag nog steeds zijn.

Maar er blijkt weinig appetijt vanuit de politiek om daar veel aan te veranderen. Veel geblaat dat wel, maar wol hebben we nog niet gezien.

Als je kijkt dat bijvoorbeeld de Dexia-commissie geen verantwoordelijken benoemt en dat de huidige bestuurders kwijting krijgen voor de puinhoop die de belastingbetaler mag betalen, dan heb je gegeten en gedronken.

En ondertussen mag de bevolking de broekriem aanhalen terwijl de miljarden aan de andere kant blijven wegvloeien.

Wie meent dat dit kapitalisme is, moet toch eens opzoeken wat “corporatisme” precies is.

De goudmijnen noteren 36% onder de hoogste koers van de afgelopen 12 maanden. Vooral de voorbije maanden ging het hard.

De Market Vector Gold Miners ETF noteerde nog $58 in maart maar tikte gisteren even de $41 aan. Dat is een verlies van 30% op iets meer dan twee maanden tijd.

Weinigen hadden een daling van deze omvang verwacht. Ook ik niet. Vandaar dat heel wat goudbeleggers gedesillusioneerd rondlopen.

Niemand is nog positief! Zelfs de grootste goudbulls vragen zich af of het nog wel zin heeft om in mijnen te beleggen als je rechtstreeks voor goud kan kiezen.

Dit is natuurlijk precies wat je wil zien als belegger. Maximaal pessimisme. Dat is het spul waarmee bodems worden gevormd.

Niet dat ik hier ga beweren dat DIT de bodem is. Dat weet ik niet. Boeit me ook niet zo heel hard.

Ik weet dat goudmijnen hier bespottelijk laag noteren en dat is voldoende als lange termijn belegger. Nu kopen levert nagenoeg gegarandeerd mooie meerwaarden op binnen 3-5 jaar.

En als de koersen nog lager gaan in de komende weken en maanden koop ik stelselmatig bij. Het is belangrijk om cash achter te hand te houden voor dergelijke koopjes.

De grotere mijnaandelen noteren tegen multiples die in de sector zelden vertoond werden.

Newmont Mining bijvoorbeeld is te koop tegen 8 keer de winst van volgend jaar, Barrick Gold tegen 6 keer de winst en voor Anglogold betaal je amper 7 keer de nettowinst.

Ken jij nog een sector met dergelijk lage waarderingen? Een sector dan nog waarvan de prijs van hetgeen ze verkopen de komende jaren waarschijnlijk verder zal stijgen.

Ik niet alvast. En dat is de reden waarom ik hier mijn winkelkarretje gretig vul met spotgoedkope mijnaandelen.

Als er één constante is, dan is het wel dat zittende regeringen overal in Europa worden weggestemd.

Sarkozy is al de zesde op rij die plaats moet ruimen.

De bevolking heeft genoeg van het gebrek aan leiderschap en zogenaamde “oplossingen” die er geen zijn.

Politici roepen maar wat. Ze proberen de schijn hoog te houden dat alles onder controle is maar de meeste mensen weten wel beter.

De situatie blijft bijzonder ernstig. Daarover wil ik zeer duidelijk zijn.

Blijf alert, bescherm je vermogen en hecht geen belang aan loze woorden van politici.

Wie deze mensen nog gelooft, laat beter zijn hoofd nakijken.

De overwinning van Hollande is een opsteker voor de socialisten in Europa.

Ook in België was er al meteen de roep om de teugels wat te vieren.

Louis Tobback zei gisteren het volgende in Reyers: “Gezonde financiën zijn belangrijk maar ten koste van wie? 99% van de bevolking die moet besparen om 1% vet te mesten?”

Tobback heeft natuurlijk gezien dat dergelijke populistische praat Hollande in Frankrijk aan de overwinning hielp.

En aangezien er toch niemand is om hem tegen te spreken, kan hij zonder enige weerstand deze propaganda de wereld insturen.

Zelfs de liberalen in dit land willen immers niet meer gezegd hebben echte liberalen te zijn. Ze gaan een congres organiseren om te kijken hoe blauw ze moeten zijn.

Als politieke partij heb je nochtans geen congres nodig om je ideologie te bepalen. Een ideologie heb je of heb je niet.

Eigenlijk organiseren ze dan een congres om te kijken hoe ze hun principes kunnen buigen om in te spelen op de huidige wind in de maatschappij.

Als dan toch niemand bereid is om het liberalisme te verdedigen, zal ik die ondankbare taak hier op mij nemen en Tobback van antwoord dienen met enkele harde cijfers die Geert Noels deze morgen op Twitter gooide.

Blijkt dat 1% van de bevolking in België 11,4% van de belastingen betaalt. De sterkste schouders dragen hier dus wel degelijk hun deel van de lasten.

Maar uit diezelfde tabel blijkt ook dat de onderste 50% van de bevolking amper 6,4% van alle belastingen betalen!

We hebben hier dus de helft van de maatschappij die eigenlijk helemaal niets bijdragen.

Dat is dus volgens Tobback de meerderheid van de 99% die de 1% aan het vetmesten is? Dat zou hij toch eens moeten uitleggen.

Het zijn de mensen daarboven die eigenlijk echt reden tot klagen hebben. Het deel van de bevolking dat productief is , bepaalde talenten heeft ontwikkeld en hiervoor een redelijk loon betaald krijgt.

Zij zijn het die het volledige gewicht van de alsmaar dikkere overheid moet dragen. En zij zijn het die zich blauw betalen en daarvoor steeds minder terug krijgen.

Tijdens een crisis zijn de uiteindelijke verliezen niet te overzien.

Zowel aandelen als obligaties als vastgoed kregen op bepaalde momenten flinke klappen te incasseren.

Maar wat velen niet weten, is dat crisissen zoals deze uiteindelijk gigantische welvaartstransfers op gang brengen.

Wie aan deze juiste kant van deze aardverschuiving staat, kan een fortuin verdienen.

John Templeton bijvoorbeeld legde de basis van zijn fortuin door op het juiste moment aandelen te kopen in de jaren ’30.

Tuur Demeester bestudeerde een aantal crisissen uit het verleden en ontdekte dat je onvoorstelbare rendementen kan realiseren door Templeton’s voorbeeld te volgen.

Tenminste, indien je wacht met kopen tot het juiste moment. Tuur ontdekte dat precieze moment.

In feite moet je gewoon wachten op een zeer specifieke gebeurtenis om te kopen. Dit “moment” blijkt keer op keer het keerpunt te zijn.

Wie in 1998 op dit moment wachtte in Rusland, had 100% winst na 12 maanden … 1.000% winst na vijf jaar … en zelfs 5.000% na 8 jaar!

Bon, ik ga het hierbij laten en Tuur zelf aan het woord laten. Hij heeft een video voor je gemaakt waarin hij je uitlegt wanneer je precies aandelen moet kopen tijdens een crisis.

Enjoy!

Klik hier om de video te kijken
(even geduld. De video heeft wat tijd nodig om te laden)

Ik schreef gisteren dat Apple dit jaar ongeveer $50 miljard nettowinst kan realiseren als we de resultaten van de laatste twee kwartalen doortrekken.

Apple is momenteel op de beurs $544 miljard waard. Als je daar de $110 miljard cash van aftrekt, blijf je over met een ondernemingswaarde van $434 miljard.
Je betaalt met andere woorden amper 8,7 keer de winst voor het aandeel momenteel. Dat is zondermeer goedkoop.

Vergeet niet dat de winst dit jaar met 93% groeide en het bedrijf 50% ROE genereert. Dergelijke bedrijven koop je normaal tegen een dergelijk lage waardering. Die gaan makkelijk voor het dubbele.

Waarom noteert Apple dan niet hoger?

Ik zie twee redenen.

Eerst en vooral is er de omvang. Apple is een mastodont en die hebben meestal moeite om nog groter te worden.

In het verleden zagen we al een aantal bedrijven die $500 miljard passeren om daarna met de voetjes terug op de aarde te komen.

Zowel Cisco, Microsoft, PetroChina als Volkswagen ondergingen dit lot.

Wat we echter misschien vergeten, is dat deze bedrijven stuk voor stuk overgewaardeerd waren toen ze zich het grootste bedrijven ter wereld mochten noemen.

Ik meen mij te herinneren dat Cisco bijvoorbeeld aan 80 keer de nettowinst verhandeld werd in die tijd.

Dat is met Apple toch wel even anders.

Misschien moeten we het zoeken bij de tweede reden voor de relatief goedkope waardering?

Apple is namelijk alleen maar goedkoop als het bedrijf ieder jaar $50 miljard kan verdienen.

Hoe realistisch is dat?

Ze verkochten bijvoorbeeld 35 miljoen iPhones in het eerste kwartaal. Als men dat kwartaal na kwartaal wil herhalen, moeten er jaarlijks 140 miljoen iPhones over de toonbank gaan!

Om op deze vraag een antwoord te kunnen geven, moeten we dus eerst een idee hebben van hoe groot de markt is.

In de VS wonen bijvoorbeeld 300 miljoen mensen. Momenteel loopt 50% er rond met een smartphone. Laten we veronderstellen dat dit aandeel kan groeien naar 60% in de komende jaren.

Dan spreken we over 180 miljoen smartphones in omloop.

Comscore berekende dat Apple momenteel 30% van deze markt heeft.

Dit zou eventueel meer kunnen worden. Tijdens het eerste kwartaal bleek de iPhone 50% van de totale verkopen uit te maken!

Als deze trend aanhoudt, zou het bedrijf dus op termijn de helft van deze markt naar zich toe kunnen trekken!

Ik hou het echter conservatief en ga uit van 30% op langere termijn.

30% op een totale markt van 180 miljoen, is 54 miljoen iPhones.

Maar al die mensen gaan natuurlijk ook niet ieder jaar een nieuwe iPhone kopen. Als je veronderstelt dat ze dit gemiddeld om de drie jaar gaan doen, kom je uit op 18 miljoen stuks per jaar.

Als je dezelfde oefening maakt voor de 500 miljoen inwoners van de EU, kom je aan 30 miljoen verkopen per jaar.

Samen geeft dat 48 miljoen iPhones per jaar.

Als je dan weet dat Apple er in het eerste kwartaal 35 miljoen verkocht en aan 140 miljoen per jaar moet geraken om de huidige winst op peil te houden, dan moet je er al 92 miljoen gaan slijten aan de rest van de wereld.

Ik zeg niet dat het onmogelijk is.

Maar als je vandaag aandelen Apple koopt, reken je dus wel op een flink marktaandeel in landen zoals China, Brazilië en Rusland.

Apple profiteert momenteel nog teveel van het feit dat er heel wat mensen zijn die meteen naar de winkel hollen als een nieuw model uitkomt.

Daardoor verkopen ze vandaag meer iPhones dan je normaal zou verwachten.

Ik verwacht dat dit effect mettertijd zal wegebben. Al zal het misschien niet voor meteen zijn. Het momentum dat Apple vandaag geniet, kan nog een hele tijd aanhouden.

Apple is een short. Dat zou je kunnen besluiten na een blik te werpen op de grafiek.

De chart toont een parabolische stijging en die zaken lopen zelden goed af.

Maar charts kunnen me hier eigenlijk gestolen worden. Ik heb de voorbije weken de fundamentals van Apple bestudeerd en ik zie geen enkele trigger die een crash kan inluiden.

Het bedrijf publiceerde bijvoorbeeld zopas kwartaalcijfers en die waren ronduit schitterend.

Apple maakt de voorbije 90 dagen een winst van $11,6 miljard of 93% meer dan een jaar geleden.

Sta eens even stil bij die cijfers. $11,6 miljard in één kwartaal. Dat is $129 miljoen per dag … $5,4 miljoen per uur … of $90.000 per seconde!

En dan die groei! +93% op één jaar! Voor het grootste bedrijf van de wereld!

Ik ga de overige cijfers hier echter niet in detail herhalen. Dat is overal op het internet druk becommentarieerd.

Wel krijg je enkele inzichten van me die je elders niet vindt.

Zo heeft Apple bijvoorbeeld een eigen vermogen van $102 miljard en realiseerde men in de afgelopen 6 maanden bijna $25 miljard nettowinst.

Laat het mij even makkelijk maken en die $25 miljard verdubbelen om een idee te hebben over de jaarwinst.

Dan spreken we over $50 miljard. Of 50% rendement op het eigen vermogen!

Het toont nog maar eens de klasse van dit bedrijf aan.

Maar het wordt nog beter. Apple heeft namelijk ook $110 miljard cash op de balans staan. Cash die niet geïnvesteerd werd in het bedrijf en op een bankrekening stof ligt te verzamelen.

Als Apple die overtollige cash zou uitkeren aan de aandeelhouders, zou het eigen vermogen negatief zou zijn.

Ik zal het anders zeggen. Apple heeft het bedrijf zo opgezet dat men niet eens kapitaal nodig heeft om jaarlijks $50 miljard aan cash te genereren.

Men zou die $50 miljard jaarlijks kunnen uitkeren zonder dat dit een impact heeft op de groei van de business.

Warren Buffett heeft ooit eens gezegd dat de mooiste bedrijven van de wereld bedrijven zijn die kunnen groeien zonder daarvoor extra kapitaal in te zetten. Apple is zo’n pareltje.

Of dit echter betekent of je het aandeel alsnog in portefeuille mag steken, is een andere vraag. Een vraag waar ik morgen in deze daily een antwoord op probeer te geven.