Aandelen

Californië stevent af op faillissement

by admin in Staatsobligaties on June 26th, 2009

“Je staat er alleen voor”. Dat kreeg Arnold Schwarzenegger te horen van president Obama toen hij kwam bedelen om centen.

The Terminator is gouverneur van Californië en kampt met een begrotingstekort van $24,3 miljard. Het tekort van 20% illustreert dat hij zijn bijnaam misschien iets te letterlijk neemt.

Men stevent rechtstreeks op een faillissement af. Dringende maatregelen zijn nodig of men kijkt tegen het einde van juli tegen de bodem van de kas aan.

“Zonder snelle beslissingen, kan Californië tegen eind juli niet meer aan alle financiële verplichtingen voldoen”, waarschuwt Moody’s. Ook Standard and Poors waarschuwde eerder al voor een flinke ratingverlaging.

De staat heeft een totale schuldenlast van $72 miljard en de kans is groot dat het schuldpapier het etiket “junk” krijgt opgekleefd. Aangezien beleggingsfondsen niet in rommelobligaties mogen beleggen, zou het een gigantische verkoopgolf betekenen.

Schwarzenegger overdreef duidelijk niet toen hij stelde: “Onze portefeuille is leeg. Onze banken gesloten. En ons krediet opgedroogd”.

Hoe is het zover kunnen komen? Stijgende uitgaven en krimpende inkomsten, meneer.

De werkloosheid ging op één jaar tijd van 6,8% naar 11,5% (en stijgende) en dat betekent natuurlijk toenemende “welfare”-uitgaven.

De inkomsten komen voornamelijk uit inkomstenbelastingen en consumptietaksen. En de inkomstenbelastingen lijken in vrije val. Er kwam 34% minder binnen in de eerste 5 maanden van het jaar.

Californië heeft geen andere keuze dan zwaar te snijden in de uitgaven. De uitkeringen moeten omlaag of zelfs helemaal geschrapt. Studenten moeten zelf instaan voor de studiekosten of zullen verplicht worden te stoppen met studeren. En het aantal ambtenaren zal verminderen. Zelfs bewakers in de gevangenissen lijken daarbij niet meer gegarandeerd.

Misschien raakt de situatie in Californië je koude kleren niet en vraag je je af waarom het voor jou relevant is als belegger?

Wel, de staat Californië is met zijn 38 miljoen inwoners niet alleen de grootste van de VS maar het BNP van $1,8 biljoen is groter dan dat van Brazilië, Rusland, India en Spanje.

Californië staat aan de vooravond van een totale meltdown. Dit zijn niet mijn woorden, maar die van de gouverneur zelf.

Wanneer het faillissement dreigt voor een staat met een dergelijke omvang, is de impact daarvan op de rest van de wereld niet te onderschatten.

Het zou me niet verbazen als Californië uiteindelijk in default gaat en de openstaande schulden niet kan terugbetalen. En in dat geval kunnen andere staten dit voorbeeld snel volgen.

Het is makkelijker om tegen je schuldeisers te zeggen dat ze de boom in kunnen dan de deuren van de gevangenis openzetten. Politici willen immers ook nog herverkozen worden indien het even kan en daarvoor kiezen ze meestal voor de makkelijke uitweg.

Op weg naar hyperinflatie in de VS?

by Maarten Verheyen in Staatsobligaties , Warren Buffett , goud , grondstoffen , landbouw on June 11th, 2009

Bernanke faalt!

by Maarten Verheyen in Staatsobligaties on June 3rd, 2009

Het beleid van de Federal Reserve faalt schromelijk.

Enkele maanden geleden ging men over tot Quantative Easing om de rente laag te houden. Ondertussen is de rente op 30-jarige obligaties gestegen van 2,5% naar 4,5%. Niet meteen wat je een succes zou noemen.

Quantative Easing is niet meer dan een mooie term voor “we printen geld en kopen er onze eigen obligaties mee op”.

De Verenigde Staten zal dit jaar volgens bepaalde schattingen een kleine $3,000 miljard moeten lenen en je kan je terecht afvragen of daarvoor voldoende appetijt is bij beleggers. Op zijn minst moet de rente flink stijgen om ze over te streep te trekken.

Dat is natuurlijk buiten Ben Bernanke gerekend. Hij kan zoveel dollars bijdrukken als hij wenst. Indien de vraag naar staatsobligaties tegenvalt, koopt hij ze gewoon op met vers gecreëerde valuta.

Je kan je natuurlijk ernstige vragen stellen bij deze strategie. Want wie wil er nu investeren in obligaties wanneer je terugbetaald wordt met funny money?

Het mag dan ook niet verbazen dat de obligatiekoersen in de voorbije 5 maanden hun grootste daling kenden van de afgelopen 30 jaar.

“Beleggers dumpen obligaties en duwen de rente scherp hoger”.

Voor lezers van deze nieuwsbrief komt het misschien niet meteen als een verrassing. Ik noemde Amerikaanse staatsobligaties begin dit jaar “de laatste bubbel”.

Het zat wat mee met de timing, want we zaten maar net beneden de all-time highs.

Maar de bubbel is in ieder geval uit mekaar aan het spatten.

De signalen zijn niet langer te negeren. Wanneer de FED aankondigt voor $300 miljard aan staatspapier te zullen opkopen en de koersen kelderen alsnog, zegt dat veel over de richting van de markt.

De koersen willen lager. Ondanks de kunstmatige vraag van de centrale bank!

Beleggers beginnen in te zien dat er zelfs voor de overheid een limiet is op de bedragen die geleend kunnen worden.

Niet dat er meteen een einde aan lijkt te komen. De overheidstekorten zijn in die mate ontspoord dat men zelfs in april meer uitgaf dan binnenkreeg. Nu moet je weten dat april de maand is waarin Amerikanen hun belastingen betalen…

Daar moet geen tekening meer bij zeker?

Voor de economie is deze rentestijging een kleine ramp. Het laatste wat een schuldeneconomie wil zien, zijn hogere rentevoeten. En dat is precies wat we nu zien gebeuren!

Nauwelijks 5 maanden geleden golden staatsobligaties nog als de enige veilige belegging voor beleggers, maar ondertussen duiken ernstige twijfels op.

China, de grootste schuldeiser van de VS, koopt meer en meer kortlopende leningen. Een duidelijk gebrek aan vertrouwen.

En Moody’s waarschuwde de VS dat de AAA-rating niet gegarandeerd is. S&P ging zelfs verder dan een waarschuwing voor het Verenigd Koninkrijk en gaf de rating een “negative outlook” mee. De volgende stap is een ratingverlaging.

Ondertussen is het wachten op Bernanke’s volgende zet. Zelfs hij moet toegeven dat zijn strategie van Quantative Easing niet werkt. Hij heeft nu 2 opties. Of hij zet het programma stop … of hij verhoogt de inzet door nog meer dollars te printen.

Stoppen zou bijna zeker de rente verder opdrijven. Meer printen haalt de dollar verder onderuit. Geen makkelijke keuze. Mijn geld blijft op “meer printen” staan.

Indien de rente blijft stijgen, wat te verwachten is, lijkt mij het huidige herstel op de beurzen niet duurzaam. Iedereen weet dat stijgende rentevoeten, aandelen onder druk zetten.

Niet alleen omdat obligaties aantrekkelijker worden voor beleggers, maar ook omdat de stijgende rentetarieven de winstcijfers onder druk zetten.

Hoe ga je short op Amerikaans overheidspapier?

by Maarten Verheyen in Staatsobligaties , kredietcrisis on January 13th, 2009

Naar aanleiding van mijn artikel “De laatste bubbel” willen een aantal beleggers weten hoe zij kunnen profiteren van dalende obligatiekoersen in de VS.

Ik som een aantal mogelijkheden op:

1. Je kan opteren voor een inverse tracker die STIJGT wanneer overheidsobligaties dalen. In de VS noteert UltraShort Lehman 20+ Trsy ProShares (ticker TBT)

Deze inverse tracker stijgt 2% voor ieder procent dat obligaties in waarde dalen. Omgekeerd ook uiteraard.

2. Je kan de future shorten. Ik heeft hier de voorkeur aan de 30-jarige T-Bond. Het contract heeft aan de huidige koers een onderliggende waarde van $134.000. Is dus enkel geschikt voor ervaren beleggers met een grotere portefeuille

3. Je kan een short turbo kopen op de T-Bond. ABN AMRO heeft er 2 beschikbaar die je gewoon via EuroNext kan verhandelen.

(ISINCODE: NL0006520942)

De laatste bubbel: Amerikaanse overheidsobligaties

by Maarten Verheyen in Staatsobligaties , kredietcrisis on January 8th, 2009

De snelste manier om geld te verdienen op de beurs, is ongetwijfeld het shorten van een bubbel. Voor de goede orde, wie “short” gaat, speculeert op een daling van een bepaalde activaklasse.

Toen bijvoorbeeld de huizenmarkt implodeerde waren er enkele alerte hedge fund managers die steenrijk werden met gerichte speculaties à la baisse.

Eén ervan is John Paulson die in 2007 zo maar eventjes $12 miljard verdiende aan de hypotheekcrash en er persoonlijk een kleine $3 miljard aan overhield.

Op 12 maanden tijd!

Wanneer een bubbel doorprikt wordt, gaat het meestal snel. Een stijgende markt heeft meestal jaren nodig om een hoogtepunt te bereiken.

De koersen kunnen immers alleen maar oplopen wanneer er nieuwe kopers worden aangetrokken. En daar is tijd voor nodig.

Bij dalende koersen ligt het anders. Iedereen zit reeds in de markt. Wanneer er paniek uitbreekt en beleggers op hetzelfde moment richting exit hollen … duiken de prijzen als een waterval naar beneden.

Maar bij een bubbel wil je er niet te vroeg bij ziijn. Wie te vroeg short gaat, loopt het risico om gigantische verliezen op te stapelen in afwachting van de big bang.

Zo was het voor heel wat analisten al een tijdje duidelijk dat de Amerikaanse huizenmarkt in de periode 2001-2007 oververhit geraakte. Maar wie in 2005 of 2006 al posities innam, realiseerde waarschijnlijk grote verliezen totdat de kentering er eindelijk kwam.

Met deze wijsheid in gedachten, kijk ik momenteel naar de laatste resterende bubbel: die van de Amerikaanse overheidsobligaties.

Door de kredietcrisis zijn beleggers bang geworden en parkeerden ze hun geld in wat zij beschouwen als de veiligst mogelijke activa: Amerikaans staatspapier.

Dit zorgde voor een gigantische rally op de obligatiemarkten waardoor de rente op 30 jaar terugviel tot iets meer dan 2,5%. Beleggers waren dus effectief bereid om de Amerikaanse overheid voor een periode van 30 jaar geld te lenen tegen een rente van amper 2,5%.

Krankzinnig?

Wel, laten we eens even kijken aan wie we dat geld precies lenen.

De Amerikaanse overheid heeft namelijk al heel wat schulden. Als we de pensioenverplichtingen erbij tellen, komen we aan een astronomisch bedrag van $60.000 miljard aan schulden voor de VS.

Dat is pakweg 5 keer het bruto nationaal product of $200.000 per Amerikaan. Voor een gezin van 4 zit je dan aan $800.000 overheidsschulden. Tel er de gezinsschulden (hypotheek, credit cards, autolening, …) nog eens bij en je zit aan $1 miljoen per gezin.

Ik weet niet of het zo verstandig is om geld te lenen aan iemand die al zo diep in de schulden zit. Teveel is teveel en vroeg of laat komt het moment waarop de schulden onbetaalbaar worden. De VS zit daar zeer dichtbij als je het mij vraagt.

Wie momenteel geld leent aan de VS zou dan op zijn minst mogen verwachten dat men de broekriem stevig aanhaalt en de uitgaven tempert.

Maar wat lezen we? Obama verwacht in 2009 een begrotingstekort van $1250 miljard … en dat is zonder het extra relanceplan van $775 miljard!

De VS kan dus in 2009 wel eens aankijken tegen een tekort van bijna $2000 miljard. 2 BILJOEN!

Dat is meer dan $5 miljard PER DAG!!

Hoe zal men deze tekorten financieren? Met meer schulden natuurlijk! De Amerikaanse Treasury wil dit jaar $2000 miljard lenen.

Wie heeft er momenteel dergelijke bedragen beschikbaar om de VS even bij te springen? In de voorbije jaren waren het vooral China en Japan die hun overtollige dollars terugleenden aan de VS.

Maar China heeft inmiddels zijn eigen herstelplan aangekondigd. Men zal de reserves dus eerder in eigen land aan het werk zetten dan uitlenen.

Bovendien hebben zowel China als Japan al zoveel geld uitgeleend aan de VS dat ze er stilletjes aan hun buik van vol hebben. De reserves worden nagenoeg volledig aanhouden in Amerikaanse dollar, en het is geen geheim dat ze willen diversifiëren.

We zitten hier dus met een probleem. Het aanbod van obligaties stijgt dit jaar tot een nooit eerder gezien niveau … terwijl de vraag stilletjes aan opdroogt.

In eerste instantie kan de VS proberen om beleggers te verleiden met hogere rentevoeten. En dat betekent natuurlijk dat de bestaande obligaties in prijs zullen dalen.

Maar als ook dat niet lukt, halen ze waarschijnlijk de grote middelen boven. De centrale bank zal dollars printen en uitlenen aan de Amerikaanse overheid. Maar ook dit zal leiden tot een daling van de obligatiekoersen.

Wanneer beleggers merken dat de VS hun schulden aflossen met geprint geld, dreigt een ernstige vertrouwenscrisis die de obligatiekoersen finaal onderuit trapt.

Ik heb de voorbije weken rustig aan een beperkte shortpositie opgebouwd en wacht nu eigenlijk op het ideale moment om deze verder uit te breiden. Indien de rente echter onder de 2,50% komt, ben ik verplicht om mij tijdelijk langs de kant te zetten.