Aandelen

Financiële crisis barst opnieuw los?

by admin in Staatsobligaties , economie , kredietcrisis on January 31st, 2010

De hype rond Barack Obama heeft welgeteld één jaar geduurd. De populariteit van de president die de verkiezingen won met het thema “change” was de voorbije weken gedaald tot een absoluut dieptepunt.

Maar nu het lijkt het erop dat de beloofde veranderingen er eindelijk gaan komen. Obama werkte een uitvoerig plan uit om de banksector de duimschroeven aan te draaien. Het onderscheid tussen banken en hedge funds was de voorbije jaren sterk vervaagd en daar komt nu een einde van.

Als Obama zijn zin krijgt, dan zal het banken verboden worden om nog langer te traden voor eigen rekening of zelfs maar te investeren in hedge funds. Een nobel streven. Banken horen niet te speculeren met de spaarcenten die hen toevertrouwd werden door brave huisvaders.

Beleggers in Goldman Sachs worden al nerveus bij de gedachten alleen. Een flink deel van de winsten die het beurshuis genereert, komen dan ook uit de handel voor eigen rekening. De aandelen verloren op 2 dagen tijd een kleine 10% van hun waarde. Dezelfde evolutie zagen we ook bij Morgan Stanley, Bank of America, JP Morgan en de andere heersers over de financiële markten.

Alhoewel ik het voor de volle honderd procent ééns ben met het basisidee dat banken niet horen te speculeren met spaargelden van hun klanten, vrees ik dat deze maatregel tot heel wat onbedoelde gevolgen kan leiden.

Obama heeft mogelijk onbewust een einde gemaakt aan deze berenmarkt rally en het startschot gegeven voor fase twee van deze financiële crisis.

Indien banken hun handelsactiviteiten dienen af te bouwen, betekent dit dat de bestaande posities stelselmatig geliquideerd dienen te worden. De financiële markten worden zo geconfronteerd met een overweldigende verkoopdruk terwijl er sowieso al amper kopers actief waren. De perfecte storm voor een vrije val.

De voorbije 3 dagen geven je alvast een idee van hetgeen je kan verwachten wanneer aandelen gedumpt worden in een lege markt. De beursindexen gaven op enkele dagen tijd de opbouwde winsten van de voorbije weken prijs.

Ik heb in de voorbije weken en maanden herhaaldelijk opgeroepen om je aandelenposities af te bouwen of zelfs helemaal van de hand te doen. Een advies dat ik nogmaals kracht wil bijzetten.

Persoonlijk heb ik momenteel niet één aandeel in portefeuille. Ik zit voor 80% in cash (zowel euro’s als dollar) en 20% in goud. Niet dat ik veel verwacht van goud op korte termijn, maar het is in deze onzekere tijden een interessante diversificatie.

Speculatief heb ik de voorbije dagen ook posities opgebouwd om te profiteren van een verdere daling van de indexen. In absolute getallen kan je zelfs spreken over mijn grootste shortpositie ooit. Om maar even aan te geven hoe serieus ik het meen!

Het einde van het financieel systeem

by admin in Federal Reserve , Staatsobligaties , kredietcrisis on October 20th, 2009

De huidige crisis is niet meer dan een symptoom. Net zoals het teveel aan schulden een symptoom is. Helaas vraagt nagenoeg niemand zich af wat de patiënt ziek maakt.

In een eerdere nieuwsbrief vertelde ik je hoe banken geld creëren uit het niets. Wanneer een bank geld uitleent, komt er vers geld in omloop.

Maar het geld dat banken creëren, is niet helemaal hetzelfde als “fysiek” geld. Voor iedere euro nieuw geld dat banken zo creëren, ontstaat er namelijk een schuld. Schulden circuleren zo als geld.

Het systeem is briljant in zijn opzet. Aangezien de banken zelf geld creëren, verdienen deze instellingen nu interest op iedere euro of dollar die circuleert!

En aangezien banken steeds meer geld uitlenen, gaat een groeiend aandeel van het bruto nationaal product naar interestbetalingen. Op deze manier trekt de financiële sector steeds grotere bedragen uit de economie voor eigen profijt.

Maar het systeem heeft echter een aantal beperkingen waardoor het inherent instabiel is.

Fractional reserve banking wil namelijk zeggen dat slechts een beperkt deel van de deposito’s liquide zijn. Je denkt misschien dat je je geld veilig in bewaring geeft maar in feite houdt de bank je geld niet bij. Men bewaart slechts 10% van je kapitaal en leent de rest uit.

Wanneer een te groot aantal spaarders gelijktijdig hun tegoeden opnemen, ontstaat onder het huidige systeem een bankrun.

De banken hebben dat echter opgelost met de oprichting van de Federal Reserve als “lender as last resort”. In 1913 bewerkten de bankiers de overheid om een centrale bank op te richten.

Men speelde het zelfs klaar om de Federal Reserve in handen te krijgen en op deze manier ook de controle over het monetaire beleid te grijpen.

Waarom de overheid het recht om geld te printen in handen van de banken heeft geduwd, blijft tot op de dag van vandaag een raadsel. Het was in ieder geval een beslissing die toenmalig president Woodrow Wilson later betreurde.

De bankiers kregen hun centrale bank waardoor ze mekaar uit de shit konden helpen bij een bankrun.

Maar een andere beperking van het systeem is veel ernstiger. Het garandeert namelijk dat het systeem vroeg of laat moet imploderen onder het eigen gewicht.

Aangezien het geld in omloop nagenoeg gelijk is aan alle schulden, is er niet voldoende geld om de interesten op deze schulden te betalen. Vandaar dat er ieder jaar voldoende nieuw geld in omloop moet worden gebracht.

Maar aangezien nieuw geld in omloop brengen, eigenlijk ook betekent nieuwe schulden creëren, zijn er grenzen aan dit systeem. Er is maar een beperkte hoeveelheid schulden die gedragen kan worden door een maatschappij.

De banken hebben de limieten van het systeem getest door geld te lenen aan mensen zonder inkomen, job of bezittingen maar dit is zoals je weet niet goed bevallen.

We zitten nu aan het einde van het huidige financiële systeem, al probeert men nog op alle mogelijke manieren de schulden verder op te drijven (kijk maar naar de schulden van sommige landen).

Nu de geldhoeveelheid niet verder kan stijgen omdat het onmogelijk is de wereld nog dieper in de schulden te steken, is het “game over” voor het huidige financieel systeem.

Een nieuwe tijdbom voor de banksector?

by admin in kredietcrisis on October 8th, 2009

Net wanneer je denkt dat banken het ergste achter de rug hebben, dreigen commerciële vastgoedleningen de sector opnieuw in problemen te brengen.

Amerikaanse banken bezitten voor $1.700 miljard van deze leningen. Het wordt duidelijker met de dag dat een flink deel daarvan afgeschreven moet worden.

Je moet weten dat commercieel vastgoed altijd een beetje achteraan hinkt op de feiten. Aangezien de inkomsten bestaan uit lange termijn huurcontracten duurt het meestal een tijdje vooraleer problemen aan de oppervlakte komen.

Maar nu lijkt ook deze sector in zwaar weer terecht te komen. Terwijl de markt voor residentieel vastgoed lijkt te stabiliseren, vallen de prijzen voor commercieel vastgoed als een baksteen.

In vergelijking met 12 maanden geleden, wordt er nu al 30,8% minder betaald. En er lijkt niet meteen een einde aan te komen. In juli daalde de prijzen sneller dan ooit. In vergelijking met de voorgaande maand was er een daling van 5,1%.

Heel wat van deze vastgoedleningen komen in de komende jaren te vervallen maar de vraag is of ze geherfinancierd kunnen worden.

Meer dan 60% van de leningen hebben negative equity. Dit wil zeggen dat de lening groter is dan de waarde van het onderliggende vastgoed.

Voor banken is het immers moeilijk om een lening van 10 miljoen euro toe te staan voor een pand dat slechts 7 miljoen euro waard is.

Leningen voor commercieel vastgoed zijn big business voor heel wat kleinere banken in de VS. Drieduizend van hen hebben zelfs meer dan 300% van het eigen vermogen in dergelijke leningen zitten.

Het is duidelijk dat opnieuw heel wat banken in de problemen dreigen te komen. Er circuleren zelfs geruchten dat de VS nadenkt over een nieuw bail-out fonds, dit keer gericht op de kleinere banken.

Maar hoe zit het eigenlijk met de grotere banken? Bij de stress-testen in maart ging men uit van een “worst case” werkloosheid van 8,8% in het tweede kwartaal. Daar zitten we inmiddels ruim boven!

Het rapport dat het IMF publiceerde over de banksector deze week, werd in de pers positief onthaald. Het IMF verwacht nu immers verliezen van “slechts” $3400 miljard in plaats van $4000 miljard eerder. De helft van deze verliezen is tot op heden afgeschreven, de rest hebben we nog tegoed. Toch niet meteen positief nieuws?

De duistere kant van de Federal Reserve

by admin in kredietcrisis on September 24th, 2009

Gelukkig hadden we de Federal Reserve en Ben Bernanke die ons allemaal gered hebben van een tweede grote depressies.

Het zou me niet verbazen als Ben Bernanke straks door Time Magazine gekroond wordt tot man van het jaar.

Het is triest om vast te stellen hoe weinig kennis er is over de Federal Reserve en het monetaire systeem.

Eerst en vooral heeft de Amerikaanse centrale bank ons niet gered. Ze hebben gedaan wat ze altijd doen tijdens een crisis. Ik bedoel dan massaal geld printen en liquiditeiten injecteren in het systeem.

In het verleden heeft men op deze manier meerdere recessies vermeden. Snelle ingrepen zorgden ervoor dat we na de Azië-crisis en het uitéénvallen van de internetbubbel niet de normale zuiveringsperiode kregen die we van een recessie verwachten.

De FED zag het als zijn taak om recessies te vermijden. En daarvoor zijn alle middelen goed. Nochtans zal iedere economiestudent beamen dat recessies een noodzakelijk onderdeel zijn van een vrije markt. Noodzakelijk!

Toen de internetbubbel barstte was de FED er als de kippen bij om de rente te verlagen naar 1%. De interestvoet werd ongehoord lang op dit lage tarief gehouden.

Als banken aan goedkoop geld kunnen geraken, moet je natuurlijk niet verwonderd zijn dat ze zoveel willen lenen als ze kunnen krijgen.

De bankiers dachten slapend rijk te worden. Geld lenen aan 1% en uitlenen aan 6% of meer. Iedereen die geld wilde lenen, kon er krijgen. De banken hadden centen genoeg dankzij een onuitputbare bron bij de centrale bank.

Wie vandaag zegt dat de Federal Reserve een depressie heeft vermeden, vertelt er dan ook beter bij dat zij in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor deze crisis!

Je kan je natuurlijk afvragen waarom het nodig is dat de korte termijn rente bepaald wordt door de Federal Reserve. In een vrije markt kan je de prijszetting rustig aan vraag en aanbod overlaten.

Niet dus. De Federal Reserve heeft de bevoegdheid om via manipulatie van de rentetarieven de economie te sturen.

Er wordt wel eens gezegd dat de crisis het falen van het kapitalisme illustreert. Maar het kapitalisme heeft hier niet mogen werken.

Wanneer één van de belangrijkste rentetarieven niet door de vrije markt wordt bepaald, kan je moeilijk diezelfde vrije markt de zwarte piet toeschuiven.

Er is niet een teveel aan kapitalisme, maar eerder een tekort eraan dat voor deze problemen heeft gezorgd!

Je kan je zelfs ernstige vragen stellen over de rol van de Federal Reserve. Wat de meesten niet weten, is dat de FED geen overheidsinstelling is.

We hebben hier over een privaat bedrijf waarvan de overheid niet ééns aandeelhouder is. Wie dan wel? De grootste banken in de VS…

Hoe zit het?

by admin in SMART Capital , kredietcrisis , value investing on September 15th, 2009

Ik wil je laten weten dat ik het enorm apprecieer dat je wekelijks even de tijd neemt om te luisteren naar hetgeen ik je te vertellen heb. Serieus.

Ik waardeer je mening en ik wil dan ook wat dieper ingaan op een vraag die een aantal lezers me stelden.

VRAAG VAN EEN LEZER:

Maarten, jij zegt dat je negatief bent voor aandelen maar in SMART Capital of GROEILANDEN wordt dit verkoopadvies niet herhaald. Hoe zit het?

Antwoord: Wel, het is eerst en vooral belangrijk om te weten dat noch SMART Capital, noch GROEILANDEN door mij persoonlijk worden geschreven.

SMART Capital bijvoorbeeld wordt wekelijks verzorgd door hoofdredacteur Bart De Schutter en hij werkt volledig onafhankelijk. Indien hij op bepaalde vlakken een andere mening heeft, is hij vrij om dat te schrijven.

Het is niet zo dat mijn mening heilig is.

SMART Capital werkt trouwens onder de noemer “value investing”. In het kort komt deze filosofie erop neer dat je aandelen koopt wanneer ze te koop zijn ver beneden de intrinsieke waarde en weer verkoopt wanneer de intrinsieke waarde weer bereikt wordt.

Value investors hebben niet de minste intentie om de beurs te voorspellen. Je zal Bart dan ook zelden betrappen op harde uitspraken over de richting van de beurs.

Hij koopt aandelen wanneer ze goedkoop zijn, en verkoopt wanneer beleggers “fair value” willen betalen. De rest kan hem gestolen worden.

En misschien heeft hij wel gelijk? Het is bijzonder moeilijk om correct de financiële markten in te schatten. De meeste value investors halen vrij goede rendementen door zich van de macro-economische omgeving geen bal aan te trekken.

Warren Buffett is een goed voorbeeld.

Waarom waag ik mij dan persoonlijk WEL aan uitspraken over de beurs? Goede vraag.

Ik maak er een erezaak van om je de zaken te vertellen zoals ik ze zie. In februari en maart van dit jaar vertelde ik je, na een zeer lange tijd, weer koper te zijn van aandelen.

Het lijkt me dan ook niet meer dan fair om je nu te laten weten dat ik mijn posities verkocht heb en nagenoeg volledig liquide zit. (op een positie in mijnaandelen na)

Of het een goede beslissing is, zal in de komende maanden blijken. Ik realiseerde een mooi korte termijn winst en gezien de enorme risico’s waar we nog steeds mee geconfronteerd worden, voel ik mij nu comfortabeler zonder aandelen.

Trouwens, op dat vlak verschil ik niet zo heel hard van mening met hetgeen in SMART Capital wordt geschreven. Het lijstje met aankoopkandidaten wordt met de week kleiner. Ik tel momenteel nog één aankoopadvies op de tientallen aandelen die deel uitmaken van de selectie.

Bovendien werd recent winst genomen op Agfa-Gevaert (+76,7%) en de helft van Yamana (234,4%).

Maar, laat me duidelijk zijn. Het feit dat SMART Capital nog amper aankoopkandidaten vindt en hier en daar flinke winsten realiseert met posities te verkopen, betekent niet dat Bart de beurs ziet dalen.

Hij verkoopt omdat heel wat aandelen opnieuw tegen fair value noteren en het opwaarts potentieel te beperkt is geworden. Al klinkt dat wel min of meer hetzelfde, nietwaar?