Aandelen

Gas was zelden goedkoper in de afgelopen 20 jaar

by admin in Groeilanden , grondstoffen on June 18th, 2009

De meeste grondstoffen zitten weer in de lift en daarbij lijkt olie opnieuw het voortouw te nemen. De prijs ging op enkele dagen tijd van $34 naar $73 per vat. Hier en daar worden de “peak oil”-verhalen weer uit de kast gehaald als verklaring voor de snelle opmars.

En als olie stijgt, zullen we dat ook straks merken aan stijgende prijzen van de landbouwgrondstoffen. Beneden de $40 had niemand een boodschap aan biodiesel, maar aan deze koersen begint het terug interessant te worden. De vraag vanuit die hoek kan opnieuw stijgen.

Ondanks de sterke prestatie van olie, is de koers van natural gas echter amper in beweging te krijgen. In het verleden bleek olie gemiddeld 8 keer duurder. Vandaag zitten we aan 18. Deze ratio was de afgelopen twintig jaar nooit hoger.

Ofwel is olie te duur, ofwel natural gas te goedkoop. Ik mik op het tweede, hetgeen betekent dat de prijs makkelijk kan verdubbelen in de komende jaren!

De industriële vraag naar gas is sinds oktober flink gedaald terwijl de productie uit shales nog steeds op volle toeren draaide. Een aanbodoverschot dat de prijs bijna 75% lager duwde.

Aan de recente prijzen verdient er echter niemand nog geld met te boren naar gas. De productiekost zou een stuk boven de $6 liggen, de helft meer dan de huidige marktprijs.

Het zal dan ook wel niet verwonderen dat de productie tegen een sneltempo wordt teruggeschroefd. Niemand haalt het in zijn hoofd om tegen deze prijzen te boren naar gas. De productie uit shales, verantwoordelijk voor het huidige overaanbod, wordt met 60% tot 70% teruggebracht.

En zo doet de markt weer haar werk. Wanneer de prijzen te laag zijn, haken diverse producenten af … waardoor de productie daalt … en de prijzen weer kunnen stijgen. Het klinkt misschien kinderlijk éénvoudig, maar het is precies op deze manier dat de vrije markt zich constant aanpast aan de gewijzigde omstandigheden.

Als daar straks nog een stijgende vraag vanuit de industrie bovenop komt, mogen we ons inderdaad opwarmen aan veel hogere gasprijzen.

Op iets langere termijn zie ik trouwens een mooie toekomst weggelegd voor natural gas. De energiebron is veel milieuvriendelijker dan fossiele brandstoffen zoals olie en steenkool.

Obama werkt aan nieuwe wetgeving waardoor fossiele brandstoffen zwaarder belast zouden worden, en dat speelt natuurlijk helemaal in de kaart van gas. Elektriciteitsproducenten die nu hun centrales stoken op steenkool, zullen eerder voor gas kiezen.

Wie in steenkool belegd zit, maakt dan ook beter de switch naar gas of landbouwgrondstoffen (biodiesel).

Op iets langere termijn lijkt gas zelfs marktaandeel op te bouwen in de transportsector. T. Boone Pickens, een Amerikaanse oliemiljardair met een goede visie op de sector, zet er zwaar op in. De impact van gas in deze markt is vandaag nog verwaarloosbaar maar ééns voldoende kritische massa is opgebouwd, kan het snel gaan.

Vooraleer er van een doorbraak sprake kan zijn, moeten er meer tankstations voor gas beschikbaar zijn. En die zullen er pas komen wanneer er eerst voldoende voertuigen op gas de autowegen berijden. Een “kip of ei”-verhaal dus. Al is het best mogelijk dat de overheid hier een rol in gaat spelen.

We zien echter wel één en ander in beweging komen. AT&T bestelde recent nog 15.000 voertuigen die rijden op gas. Het is misschien niet voldoende als argument om NU in gas te beleggen, maar het geeft wel aan dat er een mooie toekomst is weggelegd voor deze grondstof.

Wie wil profiteren van een stijging van de gasprijzen, heeft twee mogelijkheden. Je kan rechtstreeks beleggen in de grondstof zelf door het aankopen van een tracker die in gas-futures belegt. Op de NYSE noteert United States Natural Gas. (ticker “UNG”).

Of je kan aandelen kopen van gasproducenten. De meeste koersen liggen er belabberd bij, hetgeen je de kans geeft relatief goedkoop in te stappen. In de voorbije nummers van GROEILANDEN vind je alvast een aantal interessante bedrijven die in de sector actief zijn.

Op weg naar hyperinflatie in de VS?

by Maarten Verheyen in Staatsobligaties , Warren Buffett , goud , grondstoffen , landbouw on June 11th, 2009

Koop enkel FYSIEK goud!

by Maarten Verheyen in goud , grondstoffen on June 8th, 2009

Indien je goud koopt, kies dan enkel en alleen voor FYSIEK goud. Daarmee bedoel ik goud dat je kan vastpakken.

Ik merk dat heel wat beleggers zich door hun bankier laten overtuigen om goud op één of andere rekening te zetten. Of ze beleggen in ETF’s en certificaten.

Niet doen!

Je bezit geen goud, maar een belofte van een bank dat ze goud in jouw naam gekocht hebben. Ze vertellen dat het geld dat in die papieren fondsen steekt, gedekt wordt door echt goud.

Er zijn meer en meer partijen die daar aan twijfelen. In het verleden werd Morgan Stanley al ééns betrapt op fraude. Ze kregen geld van beleggers om daarmee goud te kopen, maar blijkbaar werd enkel het geld geïnd zonder dat er goud aan te pas kwam.

Als belegger moet je beter weten. Wie nu nog niet weet hoeveel de woorden van bankiers waard zijn, verdient het om bedrogen te worden.

Wie wil beleggen in goud, heeft de keuze tussen munten (Napoleons, Kruggerands, …) of baren (bv. van 1 kilo).

Meestal kan je het goud gewoon kopen via je bank. Informeer best wel even naar de prijzen en vergelijk deze met de geafficheerde prijzen op gold4ex.be

Zorg wel dat je gewapend bent tegen de “adviezen” van je bankier. Ik geef je hieronder een aantal argumenten om hen van antwoord te dienen.

Van zodra je meldt goud te willen kopen, zal men je eerst vertellen dat goud een vreselijk slechte belegging is.

Mogelijke reply: “Als jullie zoveel van beleggingen weten, waarom hebben jullie dan al die miljarden euro’s verloren met beleggingen in toxische kredieten?”

Indien men merkt dat je niet van je stuk te brengen bent, zal men je sterk afraden om fysiek goud te kopen. Het brengt nl. kosten met zich mee en het is moeilijker te bewaren. Natuurlijk hebben zij een alternatief. Jij stort het geld en zij beloven plechtig om het goud voor jou te kopen EN te bewaren.

Mogelijke reply : “Klinkt interessant. Ik veronderstel dat het voor jullie dan geen probleem is om mij een document te bezorgen waaruit blijkt WELKE goudstaven ik bezit. Dat wil zeggen dat ik verwacht de serienummers te krijgen van de staven die ik kocht.”

Of je kan het jezelf natuurlijk ook wat makkelijker maken en meteen naar een betrouwbare goudhandelaar stappen. In België kan je bijvoorbeeld terecht bij Gold4ex.be

In Nederland is er Amsterdamgold.com. Dit bedrijf is in handen van Willem Middelkoop. Ik heb contact met hem gehad en hij is bereid om iets speciaals te doen voor je.

Bel hem even, vermeld mijn naam en hij geeft je een betere prijs dan je normaal via de website krijgt.

Boer zkt job

by Maarten Verheyen in grondstoffen , landbouw on March 16th, 2009

Ik hou wel van die bedenkelijke blikken die ik krijg wanneer
ik vertel welke aandelen ik vandaag koop.

Het doet mij een beetje denken aan de reacties die me te beurt vielen toen ik waarschuwde voor de implosie van de banksector. Of toen ik adviseerde één derde van je geld in goud te steken.

Als contrarian, wil je niet liever dan dat mensen je voor een idioot aanzien als ze horen waarin je belegt. Ergens is het de ultieme bevestiging dat je waarschijnlijk goed zit met je visie.

Zo ben ik de voorbije weken koper van de landbouwsector.

Gedaan met lachen? Ok, dan kan ik verder.

De sector zit al 20 jaar in zwaar weer en boeren haken massaal of omdat er geen cent meer te verdienen valt.

Landbouw dat is iets van het verleden. Voorbijgestreefd. Trouwens, wie wil er vandaag nog boer worden?

De sector is zo verguisd en het beroep sociaal zo onaantrekkelijk dat er nu zelfs programma’s zijn om boeren aan een lief te helpen!

Voor mij allemaal tekenen aan de wand dat we mogelijk dichtbij een dieptepunt zitten.

Als ik lees dat boeren niet eens meer meststoffen kunnen kopen en de veestappel vroegtijdig slachten omdat voederen te duur is geworden, dan weet ik het wel. Het is tijd om te zaaien!

Laten we eens kijken naar een aantal factoren die van belang kunnen zijn.

De vraag bijvoorbeeld. De wereldbevolking stijgt. Positief toch? En misschien nog positiever is dat de koopkracht in Azië stijgt. Dat is één derde van de wereldbevolking die ook wel eens wat vaker een stukje vlees op hun bord willen.

Helaas heb je meerdere kilo’s graan nodig om één kilo vlees te produceren.

En dan vergeet ik nog de politici die zich interessant proberen te maken met subsidies voor biodiesel.

Het zal zo wel duidelijk zijn dat de vraag in de toekomst alleen maar kan stijgen.

Op zich moet een stijgende vraag niet automatisch leiden tot hogere prijzen. Als het aanbod de gestegen vraag kan bijbenen, is er natuurlijk geen probleem.

Maar ik vrees een beetje dat hier het schoentje knelt.

De afgelopen decennia is er steeds minder landbouwgrond per inwoner beschikbaar. Een trend die zich lijkt door te zetten. Grote delen van Azië verstedelijken waardoor er steeds meer flatgebouwen verschijnen op plaatsen die vroeger voor landbouw werden ingezet.

Bovendien kan ook hier de opwarming van de aarde in de toekomst een rol spelen. China heeft momenteel last van uitzonderlijke droogtes die hoe dan ook een impact zullen hebben op de oogst.

De timing kan bijna niet slechter. De wereldvoorraden van landbouwgewassen zitten op de laagste niveaus van de afgelopen jaren. Ruimte om tegenvallers op te vangen, is er dan ook nauwelijks.

Als je het mij vraagt een bijzonder explosieve situatie die de kiem van toekomstige tekorten in zich draagt. In het licht van deze ontwikkelingen, lijken de huidige prijzen voor landbouwgrondstoffen veel te goedkoop.

Buffett’s blunder. Jouw kans?

by Maarten Verheyen in Warren Buffett , grondstoffen , value investing on March 4th, 2009

“Rampzalig jaar voor Warren Buffett”, lezen we in de pers. Terecht?

Als je kijkt naar zijn prestatie, bijna 10% verlies op de boekwaarde, zou je denken van wel.

Maar wie het selectief bekijkt, moet het Buffett toch nageven dat hij in zeer moeilijke omstandigheden vrij goed heeft standgehouden.

De referentie-index (de S&P500) verloor namelijk 37%. Buffett deed 27,4% beter!

Niet dat hij er de man voor is om zijn prestatie goed te praten met deze vergelijking. Nee, Buffett geeft ruiterlijk toe dat hij blunderde in 2008.

Hij investeerde bijvoorbeeld $7 miljard in ConocoPhilips op een moment dat de olieprijzen piekten. Een zeer ongewone beslissing. Buffett heeft namelijk de gewoonte om pas te kopen wanneer de koersen laag staan. Hier kocht hij echter tegens de hoogste noteringen van de voorbije jaren.

Hij voegt er overigens aan toe dat hij absoluut geen rekening hield met de dramatisch val van de olieprijzen in de voorbije zes maanden.

De kans dat de olieprijzen in de toekomst veel hoger zullen noteren dan de $40 - $50 van vandaag, schat hij dan ook “zeer hoog” in.

Iemand die een beetje tussen de regels kan lezen, beseft dat ConocoPhilips aan $35 van vandaag wel eens een koopje kan zijn. Zeker als je weet dat Buffett er vorig jaar nog gezwind $82 voor neertelde.

Eén van de redenen waarom Buffett zo zwaar investeerde in een oliebedrijf, is vast ook te zoeken in een ander thema dat hij in zijn brief aan de aandeelhouders aanhaalde.

De economie wordt namelijk gestimuleerd met voorheen ondenkbare dosissen monetaire medicijnen en dit zal “bijna zeker” resulteren in ongewenste neveneffecten.

Eén ervan is een aanval van inflatie.

Een ander neveneffect van de overheidsinterventies is te zoeken in een ernstige verstoring van het financiële landschap.

Buffett’s Berkshire Hathaway verkeert in een uitzonderlijke financiële gezondheid maar betaalt wel hogere rentetarieven dan wandelende lijken die genieten van overheidssteun!

Al bij al durf ik stellen dat Buffett een redelijk jaar achter de rug heeft en zijn portefeuille in een uitstekende positie zit om te profiteren van een eventueel herstel.

Maar, ik geef toe: ik ben een beetje bevooroordeeld. Bij SMART Capital brengen we namelijk Buffett’s principes wekelijks in de praktijk en ik ben dan ook een regelrechte aanhanger van zijn manier van beleggen.

7 voorspellingen voor 2009

by Maarten Verheyen in Forex , Staatsobligaties , goud , grondstoffen on January 2nd, 2009

2008 ligt achter ons en als belegger maak je dan de balans op van het voorbije beursjaar. Het is geen mooi beeld. Voor de meeste beleggers was het voorbije jaar een totale ramp.

Heel wat beleggers vragen zich zelfs luidop af of het allemaal wel weer goed komt … en vooral wanneer.

Als ik terugkijk op mijn persoonlijk beursjaar, kan ik onmogelijk tevreden zijn. Ok, het verlies van 18% lijkt in deze omstandigheden eerder bescheiden maar het is absoluut geen briljante prestatie voor iemand die het allemaal vrij goed zag aankomen.

Misschien herinner je je hoe ik je begin 2008 met drie adviezen het nieuwe jaar instuurde? Ik vertelde je om short te gaan op China, te beleggen in Japanse Yen en goud te kopen.

Kijk eens aan: China daalde 65% … de YEN steeg xx en het goud kroop xx% hoger.

Wie met dergelijke voorspellingen er toch nog in slaagt om 18% verlies te maken, kan niet anders dan ontgoocheld zijn.

Maar het heeft geen zin om al te lang achterom te kijken. De verliezen zijn geleden en hetgeen nu telt, is hetgeen voor ons ligt.

Wat mogen we verwachten van 2009? Ik heb ook geen glazen bol en al helemaal geen paranormale gaven, maar ik wil mij toch wagen aan enkele voorspellingen voor de komende 12 maanden.

Maar alsjeblieft, lees deze nieuwsbrief voor wat het is. Een poging om enkele trends voor 2009 goed in te schatten. Voorspellingen liggen altijd moeilijk, vooral als het over de toekomst gaat.

#1 Goud zal blinken als nooit voorheen

Nooit eerder in de geschiedenis van de financiële markten werd er op een dergelijke schaal geld geprint door de wereldwijde overheden en centrale bankiers.

Dit zal vroeg of laat leiden tot een inflatiegolf om “u” tegen te zeggen. De slimmere beleggers op deze planeet hebben dit al een tijdje begrepen en particuliere beleggers kochten sleepten zoveel fysiek goud naar hun kluizen dat er vandaag een acuut tekort aan is!

#2 De dollar valt van zijn voetstuk

De dollar is vandaag de reservemunt van de wereld en de spil van het financiële systeem. Grondstoffen noteren in dollar, de meeste transacties gebeuren in dollar en het merendeel van de leningen werden afgesloten in de Amerikaanse munt.

Maar als er één munt rijp is voor een gigantisch pak voor de broek, dan is het ook diezelfde dollar waar heel het financieel systeem aan vast hangt.

De dollar heeft echter al zijn aantrekkingskracht verloren. De munt biedt amper nog rente op een moment dat er steeds meer van in omloop worden gebracht. Tel daarbij nog dat zowel de bevolking als de overheid al jaren boven hun stand leven, en je beseft snel dat dit dramatisch kan aflopen.

#3 Overheidsobligaties kelderen

Obligaties waren zondermeer DE belegging van 2008. De vlucht naar veiligheid dreef de prijzen van overheidsleningen tot ongekende hoogtes.

Het zou mij echter verbazen indien overheidspapier ook dit jaar nog op zoveel interesse kan rekenen. Zowel de Europese als de Amerikaanse overheden zullen in de komende maanden duizenden miljarden euro’s en dollars proberen op te halen via de kapitaalmarkten.

De markt zal overspoeld worden met vers papier en dit kan bijna niet anders dan de prijzen onderuit halen.

#4 Come-back van de grondstoffen

Eens de diverse stimulusprogramma’s op volle toeren draaien, zal de vraag naar grondstoffen opnieuw toenemen en de prijzen de hoogte in jagen.

En misschien profiteren sommige grondstoffen ook wel van een voorzichtig herstel in China? Vergeet niet dat de overheid er $586 miljard zal besteden aan infrastructuurwerken en de economie stimuleert met gerichte renteverlagingen.

Olie noteert nu misschien een stuk onder de $40, maar dit lijkt van korte duur. De vraag daalt snel … maar het aanbod eveneens! Bovendien worden heel wat projecten vandaag geschrapt hetgeen het aanbod van olie (en andere grondstoffen) in de toekomst alleen maar kleiner maakt.

Ik zie grondstoffen dan ook als een aantrekkelijkere investering dan aandelen. Het dalingspotentieel is veel beperkter terwijl de “upside” minstens even groot lijkt.

#5 Het mode woord voor 2009: faillissement!

Het is een beetje een open deur intrappen maar wie de recente werkloosheidscijfers bekijkt, merkt dat het heel hard gaat. In de VS verliezen nu maandelijks een half miljoen mensen hun job en in Europa is het zeker niet beter.

De crisis slaat sinds oktober diepe wonden in de reële economie en nu reeds kampt een kwart van de ondernemingen met liquiditeitsproblemen. Bovendien staan de bedrijven er in vele gevallen alleen voor nu de banken amper nog kredieten toestaan en bestaande kredietlijnen intrekken.

#6 Overheid te klein om banken te redden

Kleine landen die redder in nood willen spelen voor een te grote banksector, kunnen in zeer moeilijk vaarwater terecht komen. Ijsland was een beetje de kanarie in de koolmijn maar het heeft niemand belet om alsnog af te dalen.

Fortis heeft bijvoorbeeld in zijn ééntje twee keer zoveel schulden dan heel België. Je kan je terecht de vraag stellen of kleinere landen wel de middelen hebben om grote banken te ondersteunen?

Een aantal Oost-Europese landen, maar ook enkele landen binnen de Europese Unie hebben hun hand overspeeld en zijn virtueel failliet.

Het gevolg? Argentijnse toestanden. Landen die niet meer in staat zijn hun verplichtingen na te komen en hun schulden af te betalen!

#7 Landbouw terug in trek

De financiële crisis en een bijzonder goede oogst hebben ons allemaal even afgeleid van een misschien wel nog groter probleem: het dreigend voedseltekort.

Het verhaal is bekend. Meer dan 2 miljard mensen in India en China zien hun inkomen fors toenemen en willen ook vaker een stukje vlees op hun bord. En aangezien er 8 kilo graan nodig is om 1 kilo vlees te produceren, zorgt dit vooral voor een stijgende vraag naar landbouwproducten.

Helaas neemt de beschikbare landbouwgrond op hetzelfde moment af. De vraag is nu al een tijdje groter dan het aanbod waardoor de wereldwijde voorraden van heel wat belangrijke landbouwgrondstoffen een historisch dieptepunt hebben bereikt.

Gelukkig kon dit tekort in 2008 nog min of meer worden opgevangen door een bijzonder goede oogst maar zullen we in 2009 evenveel geluk hebben?

Dit is de bodem! (duimen maar…)

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , goud , grondstoffen on September 14th, 2008

Het is mijn diepste overtuiging dat de terugval in de grondstoffensector beleggers één van de beste instapmomenten van de voorbije jaren biedt. Als belegger wil je steeds kopen wanneer de koersen goedkoop zijn. En liefst daar waar de lange termijn vooruitzichten ons toelachen.

Grondstoffen hebben het allemaal. Ze profiteren als geen ander van de stijgende vraag in groeilanden zoals China en India, terwijl het aanbod de voorbije jaren amper of zelfs niet toenam. De perfecte opzet voor flink hogere prijzen dus!

Maar het verhaal is nu moeilijk te “verkopen” aan de gemiddelde belegger. “Waarom zou ik grondstoffen kopen? Ze dalen alleen maar!”, hoor je dan.

Wel … misschien moet je ze kopen OMDAT ze dalen!

Zo verdienen de betere beleggers hun brood. Door laag te kopen en hoog te verkopen. Helaas is het vaak niet meer dan een mooie theorie. Als het moment om te kopen is aangebroken, ontbreekt vaak een flinke dosis lef om tegen de trend in te gaan. We zien het ook vandaag weer.

Heel wat grondstoffenaandelen noteren beneden de boekwaarde of worden verhandeld voor 8 tot 10 keer de winst. Belachelijk laag, maar kopers zijn er amper. Paar maanden geleden moest iedereen ze hebben tegen het dubbele van deze koersen.

Maar de daling van de voorbije maanden was dan ook bijzonder venijnig en eigenlijk zelden gezien. Op 2 maanden tijd verloren heel wat kwaliteitsbedrijven zo maar eventjes de helt van hun marktwaarde.

Sommige grondstoffen deden het al niet veel beter. Zilver ging van $21 naar $10 … palladium van $585 naar $241 … en uranium van $150 naar $60.

Het is belangrijk om voor ogen te houden dat grondstoffen in een lange termijn bull-market zitten die nog minstens 5 jaar te gaan heeft en zijn hoogtepunt nog moet bereiken. Als belegger ben ik dan ook gelukkig met deze terugval die mij opnieuw de kans geeft goedkoop in te stappen.

Wat koop ik momenteel?

Wel, eerst en vooral de goud- en zilvermijnen. Met een duidelijke voorkeur voor zilver. Deze grondstof noteert nog amper $10 en daar bijna niemand het voor produceren. De prijs is zondermeer veel te laag. Temeer omdat er “fysiek” geen zilver aan die prijs te koop is. Eens de schaarste opduikt in de industrie zie ik de prijs “knallen”. De oude high van $21 kan binnen de 12 maanden sneuvelen. Misschien sneller.

Verder kijk ik naar de landbouwsector. Ik investeerde al wat in een grondstoffenmandje van ABN AMRO en het is best mogelijk dat ik die positie nog wat uitbreid. Voedsel blijft schaars en de voorraden waren de afgelopen 60 jaar nooit zo beperkt als vandaag. Dat is bijzonder verontrustend en de prijzen kunnen ingeval van schaarste letterlijk exploderen.

Maar we hoeven soms niet verder te kijken dan ons eigen landje om interessante grondstoffenaandelen op te pikken. Zo noteert Sipef, een palmolieproducent, op Euronext Brussel. En ook Rosier, een meststoffenproducent, vind je er terug. Beide aandelen zijn interessant.

Misschien nog interessanter, is Nyrstar. Aan 5,5 euro betaal je de helft van de boekwaarde. Een spotprijsje voor werelds grootste zinkproducent. De koers kan makkelijk verdubbelen in de komende 2 tot 3 jaar. Het zou me zelfs niet verbazen als we de introductiekoers van 20 euro terug op de tabellen zien voor het einde van deze hausse.

Bon, ideeën en mogelijkheden genoeg voor beleggers met een lange termijn horizon en voldoende ballen aan hun lijf om te kopen wanneer anderen verkopen!

ik stop ermee

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , grondstoffen on September 6th, 2008

Ik heb het betere deel van de morgen gespendeerd aan een nieuwsbrief die je precies
vertelt waarom je *moet* kennismaken met François Franken.

Maar ik heb besloten om het daar vandaag NIET over te hebben. Of misschien heel
even aan het einde van dit bericht.

No way! Er zijn belangrijker zaken nu.

Bijna dagelijks krijg ik berichten van emotionele beleggers die het helemaal gehad
hebben en de handdoek moegestreden in de ring gooien.

“Ik stop met beleggen”, mailen ze me dan.

Ik kan ze goed begrijpen. Kijk, ik ga er geen doekjes omwinden en je vertellen dat er
altijd geld te verdienen is op de beurs. Dat is onzin.

Vandaag hebben zelfs de shorters het moeilijk om in de zwarte cijfers te blijven. Ik zag
de koersen van waardeloze bedrijven zoals Ambac en MBIA recent maal vier gaan! Stel
je maar even voor dat je “short” zit op deze rommel …

Niet dat we medelijden met ze moeten hebben. De meeste beleggers hebben hun
eigen problemen.

En ik kan niet zeggen dat ik momenteel de dans ontspring. De eerste maanden van het
jaar kon je leuk verdienen aan grondstoffen- en mijnaandelen maar zelfs deze worden
nu gedumpt als hete aardappelen.

Heel wat degelijke grondstoffenaandelen gingen de voorbije weken 30% … 40% … en
zelfs 50% lager!

Zoals je weet, investeerde ik zwaar in goudmijnen en als je kijkt hoe hard deze
dalen … je zou denken dat het om banken gaat!

Ik heb er gisteren nog eens de balans en resultatenrekeningen bijgehaald en stel vast dat een aantal van deze aandelen verhandeld worden voor de cash die ze op de rekening hebben staan.

Dat zou zelfs Benjamin Graham als goedkoop omschrijven.

Maar toch blijven ze dalen als een baksteen.

Waarom? Panikerende beleggers en verplichte liquidaties van fondsen. We lezen meer
en meer berichten van hedge funds die in de problemen zitten en hun posities verplicht
dienen te liquideren.

Dat duwt de koersen nog maar eens lager waardoor we heel wat
grondstoffengerelateerde aandelen nu tegen bijzonder lage waardering zien noteren.

Kijk, ik weet dat het niet éénvoudig is om te blijven zitten als je zo geschoren wordt.
Maar het laatste wat ik wil dat je doet, is aan deze bradeerprijzen je
grondstoffenaandelen van de hand doen.

Bekijk de zaken even op wat langere termijn, ok? Zoals je weet, worden de
grondstoffenprijzen vooral bepaald door de vraag vanuit China, India en het Midden-
Oosten.

Zij investeren momenteel honderden miljarden dollars in infrastructuur, hetgeen zorgt
voor een stijgende vraag naar cement, staal, energie, …

Dat is een trend die op zijn minst nog enkele jaren zal aanhouden. Een groot deel van
deze investeringen worden gefinancierd door de overheid en zij gaan die geplande
investeringen echt niet uitstellen omdat de beurs even daalt.

En ook die andere trend, waarbij de Aziaten steeds vaker een stuk vlees op hun bord
willen, zie ik niet meteen ophouden. Vandaar dat ik blijf adviseren om te investeren in
grondstoffen.

Het is de belangrijkste trend voor de komende 10 jaar en de huidige terugval, is een
koopkans. Als je reeds gekocht heb, blijf dan zitten en bekijk de zaken op wat langere
termijn.

Het is nu even moeilijk, maar “verkopen” is het laatste. Wie nu verkoopt, realiseert een
DEFINITIEF verlies. Zonder ook maar de kans om de verliezen om te zetten in mooie
winsten als de grondstoffen zich straks herstellen.

Indien je het echt niet meer aankan, kies dan voor een oplossing waar je jezelf met
opties of turbo’s beschermd tegen verdere koersverliezen. Zo hou je tenminste toch
nog de optie open om te profiteren van een nakend herstel. (François Franken kan je
daar meer over vertellen, zie hieronder)

Wie echter zwaar in banken en andere rotzooi heeft belegd, kan beter WEL verkopen.
Daar zie ik het één en ander niet zo snel goed komen! Maar dat wist je al wel, zeker?

Junior goudmijn zit op 21 miljoen ounces goud

by Maarten Verheyen in Groeilanden , goud , grondstoffen on April 28th, 2008

Een belegging in NovaGold is eigenlijk vooral interessant voor beleggers die geloven in hogere goudprijzen. Laat ik dus daar maar mee starten.

Goud ging recent voor het eerst boven de $1,000 en doorbrak daarmee met veel overtuiging de high die 28 jaar eerder werd neergezet.

Heeft goud dan nog wel potentieel om verder in prijs op te lopen? Absoluut!

De vooruitzichten voor verdere prijsstijgingen zijn vandaag beter dan ooit, en het lijkt een kwestie van tijd vooraleer goud weer meer dan $1,000 zal kosten … en zelfs koersen van $2,000 tot $3,000 liggen binnen handbereik voor het einde van dit decennium.

Alhoewel de goudprijs in de voorbije maanden de topkoersen van begin jaren tachtig evenaarde, blijft het in feite schromelijk ondergewaardeerd.

Waarom?

Wel, eerst en vooral is $850 vandaag niet meer hetzelfde dan $850 in 1980. Wie in 1980 $850 spendeerde in de supermarkt, krijgt voor datzelfde bedrag vandaag nog amper éénderde aan producten! Je weet wel: inflatie.

De huidige prijs van het goud kan niet zomaar vergeleken worden met de prijs in 1980. Dat is appelen met citroenen vergelijken. Om een getrouw beeld te krijgen van de werkelijk topkoersen die goud in 1980 neerzette, moeten de toenmalige prijs corrigeren voor inflatie waardoor de $850 van toen overéénkomt met … $2276.

Dat is de ECHTE HIGH van het goud. Een prijs die we vast en zeker nog op de koerstabellen zien verschijnen voor het einde van deze bull-market.

Maar laten we even terugkeren naar de fundamentals.

De vraag is niet OF goud een nieuwe high
zal neerzetten, maar WANNEER

De hoeveelheid geld in omloop nam dramatisch toe in de afgelopen 40 jaar. Sinds 1998 alleen zijn er 67% meer dollars in omloop.

Er zijn dan misschien wel meer dollars in omloop maar de hoeveelheid goud bleef onveranderd. Vroeg of laat moet de stijgende geldhoeveelheid resulteren in flink hogere goudprijzen.

En de problemen zijn nog erger. De Verenigde Staten pakt uit met nooit eerder geziene handels- en begrotingstekorten. Tekorten die vandaag gefinancierd worden door buitenlandse investeerders die dagelijks $2 miljard ontlenen aan de VS.

IEDER DAG OPNIEUW!

Maar hoelang zal het duren vooraleer deze investeerders nerveus worden en hun dollars dumpen? De grootste financier van Amerika, de Chinese centrale bank, gaf recent al aan dat het de buitenlandse deviezenreserves wil “diversifiëren”. Concreet denkt men erover om dollars te dumpen … en goud te kopen.

En China is niet de enige centrale bank die de goudreserves wil opdrijven. Heel wat andere landen staan in de rij om de kluizen vol te steken met goudstaven.

Maar het zijn niet alleen beleggers en centrale banken die hun goudaankopen willen verhogen. De stijgende lonen in China en India zorgen ervoor dat een groeiende middenklasse van honderden miljoenen mensen straks voldoende koopkracht heeft om nu en dan wat juwelen te kopen.

In het afgelopen jaar zagen we bijvoorbeeld de vraag naar juwelenen vanuit China met meer dan 30% toenemen. De stijgende vraag beperkt zich zeker niet tot de Aziatische landen alleen. Het met petrodollars gezegende Midden-Oosten koopt juwelen alsof er geen einde aan komt.

De vraag in Saudi-Arabië nam met 19% toe, de Verenigde Arabische Emiraten kochten 10% meer en Egypte verbruikte 15% meer.

Ok, het moet nu voor iedereen duidelijk zijn dat de vraag naar goud de komende jaren verder zal toenemen. En waarschijnlijk sneller dan ooit voorheen.

Maar hoe zit het met de aanbodzijde?

In het afgelopen jaar werd 2100 ton goud gemijnd terwijl juweliers alleen al 2284 ton verbruikten voor de productie van sieraden. Tel daarbij nog eens het goud dat gebruikt wordt in PC’s, GSM’s, satellieten, … en je zit met zware tekorten die niet meteen opgevangen kunnen worden door een stijgende productie.

Voor zover dat al mogelijk mocht zijn. De grotere goudmijnen halen jaarlijks minder en minder goud naar boven. De rijke ertslagen zijn verdwenen waardoor de productiekost van goud omhoog schiet.

Het laaghangend fruit behoort definitief tot het verleden en het goud dat nog in de grond zit, wordt behoorlijk zeldzaam. De productie van goud op het huidige niveau handhaven, blijkt een bijna onmogelijke opdracht. In 2006 werd er dan ook 15% MINDER goud gemijnd dan het jaar ervoor.

Wie denkt dat de hogere goudprijzen afgeremd zullen worden met hogere goudproductie, denkt beter snel iets anders!

Een exploderende vraag … en dalend aanbod. Je hoeft geen economie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat dit alleen maar kan leiden tot stijgende prijzen.

De beste manier om te profiteren
van exploderende goudkoersen?

Wat dacht je van een kleinere goudmijn die één van de grootste gouddeposits in de wereld bezit? Ik heb het hier over NovaGold’s “Donlin Creek”.

Donlin Creek ligt het Zuidwesten van Alaska en bestrijkt een gebied van 10,900 hectare. NovaGold bezit 50% van het project, de ervaren mijner Barrick Gold heeft de rest in handen.

Tot op heden heeft men via een uitgebreide exploratieprogramma maar liefst 29 miljoen ounces goud in kaart kunnen brengen. Alleen al in 2007 voegde men zo maar eventjes 12 miljoen ounces toe aan de resources.

Onder het huidige exploratieprogramma kan men dit aantal waarschijnlijk uitbreiden naar 40 tot 50 miljoen ounces. Het is dan ook niet overdreven om te stellen dat niemand zoveel ounces goud op één plaats heeft zitten, dan NovaGold.

Donlin Creek zou jaarlijks een productie van 1,9 miljoen ounces kunnen realiseren, waardoor men in één klap één van de tien grootste goudproducenten van de wereld wordt!

De 29 miljoen ounces goud die men momenteel in de grond heeft zitten, hebben aan de huidige goudprijzen een in situ waarde van bijna $30 miljard.

Maar NovaGold is meer dan Donlin Creek alleen. Eén van de projecten die dit jaar al in productie gaat, is Rock Creek. Het gaat hier om een kleinere deposit van 2 miljoen ounces goud die jaarlijks een 100,000 ounces zal produceren.

Rock Creek kan jaarlijks $25 tot $30 miljoen aan cash flow realiseren, hetgeen het risicoprofiel van het aandeel toch een beetje naar beneden haalt. De waarde van Rock Creek alleen ligt waarschijnlijk tussen de $100 miljoen en de $200 miljoen, als we vergelijken met andere goudproducenten van dezelfde grootte.

En een laatste project waar ik het even over wil hebben, is Galore Creek. NovaGold heeft ook hier een uitstekende partner gevonden in Teck Cominco die 50% bezit.

Wie de koersgrafiek van NovaGold bekijkt, kan niet om de koershalvering van het aandeel in november 2007 omheen. De schuldige voor de koersdreun, zijn de sterk gestegen constructiekosten voor Galore Creek.

Deze vielen veel hoger uit dan verwacht waardoor het project niet meer voldoende rendabel bleek. De constructie werd dan ook voor onbepaalde tijd uitgesteld.

Men bekijkt momenteel echter wel nog een aantal alternatieven die sterke kostenbesparingen kunnen opleveren. Het probleem zit vooral in de smeltende ijskappen die de mijn tijdens de zomer onder water zetten.

Een oplossing kan zijn om het water via een tunnel om te leiden naar een rivier. De waterkracht kan dan zelfs nog gebruikt worden om goedkoop stroom te generen!

Dat men Galore Creek niet zomaar wil opgeven, ligt nogal voor de hand. Met 7,3 miljoen ounces goud en maar liefst 8,9 miljard pond koper heeft de mijn een gigantisch potentieel.

En zelfs al is het niet rendabel met de huidige metaalprijzen, kan het nog altijd winstgevend worden bij hogere koersen. De bijna 70%-koersdaling waarmee beleggers het aandeel bedachten, lijkt ons dan ook sterk overdreven.

Zelfs indien we de waarde van Galore Creek op nul zetten en NovaGold enkel en alleen waarderen op basis van Donlin Creek, is de huidige koers zondermeer ondergewaardeerd.

Kijken we even naar het aandeel dat NovaGold zelf heeft in een aantal projecten, dan kunnen we concluderen dat men 21 miljoen ounces goud bezit, 5,2 miljard pond koper en 78 miljoen ounces zilver.

De huidige marktwaarde bedraagt iets minder dan $800 miljoen waardoor je het goud koopt voor minder dan $40 per ounce en je er de omvangrijke koper- en zilver resources zo bij krijgt.

Het is misschien nog interessant om te weten dat Barrick Gold in 2006 al ééns een bod deed van $16 per aandeel op NovaGold en met een kluitje in het riet werd gestuurd. Te laag.

Vandaag zitten we aan iets meer dan $7 per aandeel terwijl NovaGold de bestaande resources alleen maar verder heeft uitgebreid.

Maak dan ook van de huidige koersen gebruik om het aandeel in portefeuille te nemen. We blijven koper beneden $8,5.

NovaGold kan je hier opvolgen

Dit artikel kan je nachtrust grondig verstoren

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , goud , grondstoffen , kredietcrisis on March 26th, 2008

Er zijn maar weinig beleggers die goed en wel beseffen waaraan we vorige week met zijn allen zijn ontsnapt. Sommige waarnemers noemen dit de ergste crisis sinds de depressie van de jaren ‘30 … en ik ben geneigd hen gelijk te geven. Of waarom denk je dat ik goud naar voor blijf schuiven als één van mijn favoriete beleggingen?

Terug naar vorige week. Bear Stears zat in bijzonder slechte papieren en de Federal Reserve drong bij JP Morgan aan op een snelle overname. De deal werd tijdens het weekend rap-rap in mekaar gestoken en moest rond zijn vooraleer de beurzen ’s maandags opnieuw openden.

Vanwaar die haast? Omdat Bear Stears op meer dan $13.000 miljard aan derivaten zat die tikten als een tijdbom. Een NUCLEAIRE TIJDBOM met het potentieel om het financiële systeem finaal onderuit te halen.

Warren Buffett omschreef derivaten in 2002 al eens als “financiële massavernietigingswapens” en hij lijkt nog maar ééns gelijk te krijgen.

Vandaar de paniekvoetbal van de Federal Reserve. Vandaar de onconventionele maatregelen van Ben Bernanke. En vandaar de drukpersen op volle capaciteit draaien.

Maar stel je voor wat er had kunnen gebeuren, indien men Bear Stears failliet had laten gaan.

Eerst en vooral zouden talrijke hedge funds die geld hadden geleend bij Bear Stearns, op droog zaad gezet worden. De uitstaande leningen zouden snel terugbetaald moeten worden… waardoor men de bestaande posities diende te liquideren. De markt zou geteisterd worden door een zelden vertoonde verkoopgolf.

Bijkomend zou de bestaande derivatenpositie van meer dan $13.000 miljard afgebouwd moeten worden. En dat is iets waar niemand ervaring mee heeft! Nooit eerder zou een dergelijk grote positie teruggedraaid moeten worden.

Om het allemaal even in perspectief te plaatsen: Bear Stears bezit evenveel derivaten dan het Bruto Nationaal Product van de VS!

Daar zijn we gelukkig aan ontsnapt!

Of toch niet?

Ik heb even de jaarverslagen van de grote spelers in de VS bekeken en kon mijn ogen niet geloven. De derivatenportefeuille van Bear Stearns komt nu namelijk in handen van JP Morgan, een bank die maar liefst $84.000 miljard aan derivaten heeft uitstaan.

Dat is $84.000.000.000.000 … of 84 miljoen x 1 miljoen!!

Hoeveel eigen vermogen JP Morgan dan bezit om met dergelijke bedragen te mogen “spelen”? Even het jaarverslag dat op 28 februari werd gepubliceerd erbij nemen.

En het antwoord is … $123 miljard.

$123 miljard onderpand om te speculeren met $84.000 miljard aan derivaten. Dat is amper 0,14%. Of anders gezegd, als JP Morgan een verlies van 0,14% realiseert op de derivatenportefeuille, is het “over en uit”. Derivaten waarvan niemand bij benadering kan vertellen hoeveel ze nu werkelijk waard zijn.

Krankzinnig? Onverantwoord? Beangstigend? Reken maar!

En het verhaal stopt hier niet eens. Want nagenoeg ALLE financiële instellingen hebben een dergelijke portefeuille “massavernietigingswapens” in de boeken.

Kijk maar even mee:

Citigroup: $35.700 miljard aan derivaten

Lehman Brothers: $21.700 miljard

Goldman Sachs: $92.000 miljard

Morgan Stanley $77.000 miljard
Merrill Lynch: $56.000 miljard

Als ik je een goede raad mag geven: indien je vandaag nog financiële aandelen bezit, maak dan van de huidige bear market rally gebruik om alsnog te verkopen. De situatie is veel te ernstig geworden om dit giftig afval nog langer in portefeuille te houden.

Wie nog geen goud of zilver bezit, kan van de huidige terugval dan weer gebruikmaken om in te stappen.