Aandelen

Favoriet #2: RHJ International

by Maarten Verheyen in value investing on November 26th, 2008

Indien je dacht dat mijn vorige “tip” geweldig was, dan zal je versteld staan van het aandeel dat ik je vandaag presenteer.

Om eerlijk te zijn, heb ik even getwijfeld of ik deze naam wel zou vrijgeven. Het gaat hier over één van de goedkoopste aandelen die ik ooit zag en ik zou veel liever stilletjes stukken bijkopen … vooraleer grotere spelers dit ontdekken.

Maar goed, de marktwaarde is bijna 300 miljoen euro. Er zijn waarschijnlijk toch wel genoeg aandelen voor iedereen
Ik heb het over RHJ International, een holding die nogal actief is in private equity in Japan.

KBC Securities schreef er begin november een uitgebreid rapport over. Ik heb het hier bij me liggen en de cijfers zijn indrukwekkend.

Men had al een tijdje een omvangrijke hoeveelheid “cash” en dit werd recent nog aangedikt met een leuke exit waar men 120% rendement realiseerde.

De liquide middelen bedragen nu 480 miljoen euro. Dat is 60% meer dan de totale marktwaarde!

Per aandeel komen we zo aan 5,61 euro cash. De huidige koers bedraagt amper 3,5 euro.

Daarnaast is men ook nog trotse eigenaar van een portefeuille genoteerde en niet-genoteerde bedrijven. KBC Securities waardeert deze portefeuille op 563 miljoen euro.

Is dat een faire waardering? Geen idee. Ik zie bijvoorbeeld dat men het 95,3%-belang in Niles waardeert op 50 miljoen euro. De Wall Street Journal speculeerde in september nog over een verkoop van dit belang voor “enkele honderden miljoen dollars”.

In deze markt zal het misschien wat minder zijn … maar waarschijnlijk ook wel wat meer dan 50 miljoen.

Het toont alleen maar aan dat KBC Securities vrij voorzichtig tewerk is gegaan en de waardering conservatief houdt. De waardering van 563 miljoen euro ligt ook ruim 40% onder de aankoopwaarde van deze participaties.

En Tim Collins, beheerder van RHJ International, heeft normaal een goede neus voor koopjes. Hij realiseerde volgens insiders rendementen van 30% tot 50% per jaar!

Dat hij van aanpakken weet, bewijst de recente kapitaalverhoging van Asahi Tec/Metaldybe. Men spendeerde $65 miljoen aan het terugkopen van eigen obligaties waardoor de uitstaande schuld met $392,2 miljoen afneemt … en men jaarlijks $35 miljoen aan interestlasten bespaart!

In ieder geval, je betaalt nu 3,5 euro voor een portefeuille die iets meer dan 12 euro per aandeel waard is (5,61 euro cash en 6,58 euro aan participaties).

Voor wie niet kan tellen: dat is een discount van 71%!

Wie doet beter? Dacht ik al.

De koers van het aandeel kan je hier opvolgen. Ik blijf koper beneden de 4,5 euro.

Favoriet #1 Moury Construct (5 aandelen voor 2009)

by Maarten Verheyen in value investing on November 24th, 2008

Het is weer zover! Ieder jaar krijg je als lezer van deze site mijn 5 favoriete aandelen voor het komende jaar. De beurs was zelden goedkoper, hetgeen het mij gemakkelijk maakt.

Ik ga je zelfs bewijzen dat beleggen momenteel kan met zeer beperkte risico’s. Niet alleen zijn de aandelen die ik selecteer minimaal het dubbele waard van de huidige koersen, maar het neerwaarts risico lijkt me ook zeer beperkt.

Gereed? Daar gaan we …

Het eerste aandeel dat ik voor je heb, zit misschien niet meteen in een sector die je momenteel als interessant kan beschouwen. Het gaat hier namelijk om een bouwbedrijf: Moury Construct (noteert op Euronext Brussel met ticker “MOUR”)

Moury is een small cap met een beurswaarde van amper 22 miljoen euro. Bovendien zitten de meerderheid van de aandelen in handen van de familie waardoor de “free float” zeer beperkt is.

Het bedrijf wordt amper opgevolgd …. hetgeen misschien verklaart waarom de aandelen te koop zijn voor minder dan het geld dat in het bedrijf op de bankrekening staat.

Moury heeft namelijk, na aftrek van schulden, 29,6 miljoen euro aan liquiditeiten. Dat komt overeen met bijna 75 euro aandeel.

Er is geen enkele reden waarom een winstgevend bedrijf zou noteren voor minder dan het geld op de rekening. Een overnemer die het bedrijf aan deze koers koopt, krijgt er eigenlijk geld bij.

Je betaalt 22 miljoen … haalt 29,6 miljoen van de rekening … en krijgt een bouwbedrijf dat in het eerste halfjaar 4,6 miljoen euro winst voor belastingen realiseerde. Geïnteresseerden genoeg me dunkt.

Maar een overnemer zal het bedrijf natuurlijk nooit kunnen krijgen voor 22 miljoen euro. Aan die prijs zullen de controlerende aandeelhouders nooit verkopen.

Het geeft echter wel aan hoe goedkoop de aandelen noteren.

Hoeveel zijn de aandelen dan waard? Daarvoor moeten we een schatting maken van de bouwactiviteiten. Ik waardeer deze zeer voorzichtig tegen 25 miljoen. Lijkt me een absoluut minimum voor een bedrijf dat in het eerste semester 4,6 miljoen euro winst voor belastingen realiseerde.

De totale waarde komt dan neer op 29,6 miljoen liquide middelen plus 25 miljoen voor de operationele activiteiten. Samen 54,6 miljoen.

Moury heeft 396.426 uitstaande aandelen, hetgeen ons op 137,7 euro per aandeel brengt. Dat is maar liefst 146% meer dan de laatste notering. Of, anders gezegd, wie nu koopt … krijgt 60% korting op de intrinsieke waarde!

Als aandeelhouder mag je bovendien rekenen op een mooie coupon die aan de huidige koersen een netto rendement biedt van 6,25%.

Ik zie aan de huidige koersen amper risico en behoorlijk wat opwaarts potentieel. De bouwactiviteiten zijn uiteraard zeer conjunctuurgevoelig maar ik zie hier niet meteen een probleem.

Moury heeft een mooie orderboekje en voert veel opdrachten voor de overheid uit. De impact van de recessie zal in 2009 nauwelijks merkbaar zijn.

Maar zelfs dan nog. Waar hebben we het eigenlijk over? Met 75 euro cash per aandeel, kan men tegen een stootje. Men beschikt zelfs over zoveel liquide middelen dat men volgend jaar zal starten met het inkopen van eigen aandelen.

Het aandeel is dan ook zondermeer koopwaardig. Let wel op, want de handel is beperkt. Als je wil kopen, werk dan uitsluitend met limieten! Ik kan dit niet genoeg benadrukken.

Wat is dat nu, een depressie?

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , kredietcrisis on November 21st, 2008

Wat valt er nu nog te zeggen over deze markt? Voorspellingen liggen altijd moeilijk,
zeker als het over de toekomst gaat. Bovendien worden de spelregels nu bijna
dagelijks gewijzigd.

We lezen hier en daar iets over een depressie en dan wordt al snel de vergelijking
gemaakt met de jaren ‘30.

Maar wat is dat eigenlijk, een depressie? Wel, je weet vast al dat een recessie
omschreven wordt als twee opéénvolgende kwartalen van negatieve groei.

Van een depressie wordt gesproken als het BNP over een bepaalde periode meer dan
10% achteruit gaat.

Tijdens de jaren ‘30 ging de economie er zelfs met 30% op achteruit.

Een dergelijke ravage kunnen we ons vandaag niet voorstellen. We panikeren
tegenwoordig al als de economie er 1% op achteruit gaat.

Zal het zover komen deze keer? Moeilijk te zeggen. Het hangt dan ook vooral van de
reactie van de overheid af. In de jaren ‘30 zijn er een aantal ernstige fouten gemaakt.

Niet dat politiekers vandaag slimmer zijn. Ook nu worden zware fouten gemaakt. Maar
het zijn een ander soort fouten. De gevolgen zullen dan anders zijn dan tijdens de
Grote Depressie.

Iedereen heeft de mond vol over deflatie, maar dat lijkt me in het huidige klimaat
weinig kans te maken. We zien natuurlijk wel deflatie door de verplichte liquidaties van
hedge funds, maar dan hebben we het vooral over de prijzen van aandelen,
bedrijfsobligaties en grondstoffen.

En misschien worden ook andere goederen op korte termijn wat goedkoper omdat heel
wat bedrijven hun voorraden tegen dumpingprijzen afbouwen.

Maar laat deze tijdelijke liquidaties je niet in de verleiding brengen om in de deflatieval
te lopen.

De balans van de Federal Reserve garandeert ons op termijn flink hogere prijzen.
Men print nu sneller geld dan ooit voorheen in de geschiedenis. En dat is geen overdrijving.

Er zijn ook de nodige aanwijzingen dat men het arsenaal aan monetaire wapens heeft
uitgebreid. “Quantative easing” is het nieuwe toverwoord. Concreet komt het erop neer
dat de FED dollars print om obligaties op te kopen en zo liquiditeiten in het systeem
pompt.

Straks gaan we nog dollars printen om aandelen te kopen en zo de val van de
aandelenmarkt te breken. Je kan van niets meer versteld staan nu.

Het maakt het er als belegger natuurlijk niet simpeler op. De beurs heeft nu veel weg
van het Wilde Westen waar er eigenlijk geen regels meer zijn. De houvast is weg.

Alles wat je koopt, is morgen nog goedkoper.

Het is een rechtstreeks gevolg van verplichte liquidaties van de hedge funds. Ik las
gisteren dat een aantal belangrijke hedge funds het kapitaal onder beheer de voorbije
maanden met 90% zagen slinken.

Beleggers trekken hun geld weg … banken vragen de leningen terug … en hedge funds
zijn verplicht om hun posities te liquideren. Aan éénder welke prijs. Dat is wat we
vandaag zien gebeuren.

Het zorgt voor zotte toestanden. Sommige bedrijven noteren voor minder dan het geld
op de rekening. Anderen tegen 1 of 2 keer de winst.

Wie cash heeft, ziet koopjes genoeg. Alleen moet je wel het nodige geduld aan de dag
leggen en focussen op de lange termijn.

Koop enkel met centen die je de komende tien jaar kan missen. Op korte termijn kan
alles nog lager. De geforceerde liquidaties hou je niet tegen.

Is de beurs goedkoop nu?

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , value investing on November 17th, 2008

In april waarschuwde ik beleggers voor al te hoge verwachtingen. Mijn conclusie was
indertijd duidelijk: aandelenreturns zullen in het komende decennium niet hoger liggen
dan 3,4%.

Sindsdien verloor de S&P500 38% in waarde, hetgeen ruwweg overéénkomt met de
prestaties van andere wereldbeurzen.

Zijn aandelen, na de crash, nu wel aantrekkelijk voor lange termijn beleggers? Een
update.

De returns van aandelen bestaat uit 2 componenten: dividendrendement + koerswinst.

Het dividendrendement ligt vandaag uiteraard al een stuk hoger dan de 2,1% van april.
We zitten toch al aan 3,3% momenteel.

Nog steeds geen geweldig rendement en een waarderingsniveau dat in het verleden
eerder bij een top hoorde dan een bodem.

Tijdens de afgelopen 100 jaar was er meestal pas sprake van een langdurige bodem
wanneer het gemiddelde dividendrendement de 6% passeerde.

Bovendien mogen we ons afvragen of die 3,3% in de toekomst nog wel uitgekeerd
wordt. De S&P500 bevat heel wat financials en daar is in de meeste gevallen van
dividenduitkeringen geen sprake meer.

Maar laten we positief blijven en rekening houden met gelijkblijvende uitkeringen voor
2008.

Ook de waardering in termen van K/W-verhouding is vandaag al wat redelijker dan in
het verleden. Aan de huidige koersen verdisconteert de S&P500 nog slechts 12 keer de
winst van vorig jaar.

Het is nu al duidelijk dat de winsten 2008 een flink stuk daaronder zullen blijven. In de
eerste 6 maanden gingen de winsten 15% lager … en het is zeker niet onredelijk om
te verwachten dat het derde en vierde kwartaal nog slechter zullen uitpakken.

Een winstdaling van 20% voor het volledige boekjaar lijkt een goed uitgangspunt en dat
brengt de K/W-verhouding toch op weer het historisch gemiddelde van 15.

Niet echt duur. Maar ook niet supergoedkoop.

Hoe zullen deze winsten in de komende 10 jaar evolueren? Ik schreef eerder al dat op
langere termijn de bedrijfswinsten niet sneller kunnen toenemen dan de economie in
zijn geheel.

Een gemiddelde groei van 3,5% per jaar - gemeten over de komende tien jaar - blijft
in deze omstandigheden behoorlijk optimistisch. Zeker als je bedenkt dat we in een
depressie terecht dreigen te komen waarbij we enkele jaren negatieve groei op ons
bord krijgen.

De bedrijfswinsten van de S&P500, die vandaag $57 bedragen, zullen tegen 3,5%-
groei toenemen tot $80.

Een K/W van 15 geeft dan een koersdoel van 1200 voor de S&P500.

Tellen we het allemaal bij mekaar op en beleggers mogen zich verwachten aan 3,2%
dividendrendement en 3,5% koerswinst voor het komende decennium.

Dat geeft een verwachte return van 6,7%.

In april van dit jaar bedroeg de verwachte return slechts 3,4% waardoor aandelen
vandaag een heel stuk aantrekkelijker zijn dan toen.

Maar om nu echt al zwaar te investeren in aandelen, daarvoor is het duidelijk nog te
vroeg. Ik zou pas volop kiezen voor aandelen wanneer aandelen het perspectief geven
op rendementen van 10% en meer.

Op basis van deze cijfers, is het zelfs aannemelijk dat de Amerikaanse markten het de
komende jaren moeilijk zullen blijven hebben. Lagere koersen behoren daarmee tot de
verwachtingen.

Het zou me niet verbazen dat we pas een langdurige bodem bereiken wanneer de
gemiddelde K/W terugvalt tot 8-10 en aandelen minimaal 6% dividendrendement bieden.

Ik heb voor de aardigheid dezelfde oefening ook eens gemaakt voor de AEX-index en
daar ziet het er al een heel stuk beter uit.

Het dividendrendement bedraagt maar liefst 5,9%. En dat cijfer houdt WEL al rekening
met de verwachte uitkeringen voor de periode 2007-2008 (op dividendpagina.nl vind je
llerlei leuke cijfers hierover).

De K/W-verhouding bedraagt hier amper 5,8. Ik wil daar wel meteen aan toevoegen
dat bijna 60% van de winsten voor de AEX komen van ArcelorMittal en Royal Dutch. De
kans is groot dat beide bedrijven het in 2009 minder goed zullen doen.

Maar zelfs indien we de winsten voor Mittal op “0″ zetten en er bij Royal Dutch één
vijfde afdoen, dan nog bedraagt de K/W amper 8,4.

Het mag duidelijk zijn dat de AEX zeer laag gewaardeerd staat en dat de gemiddelde
K/W op termijn eerder zal stijgen dan dalen.

Laten we veronderstellen dat de winsten in de komende 10 jaar ook hier gemiddeld
3,5% per jaar toenemen en dat die winsten gewaardeerd worden tegen 10 keer de
winst.

Dit geeft een AEX van 410 over tien jaar … goed voor een gemiddelde stijging van
5,5% per jaar. Tel daar 5,9% dividendrendement bij op en we zitten aan een verwacht
rendement van 11,4%!

Dit betekent natuurlijk niet dat aandelen op korte termijn niet nog goedkoper kunnen
worden. Dat kan ik onmogelijk voorspellen.

Maar het betekent wel dat Europese aandelen op deze niveaus aantrekkelijk zijn voor
de lange termijn. In tegenstelling tot Amerikaanse aandelen.