Download het gratis rapport: “5 beleggingsinstrumenten die speculatieve beleggers gebruiken om gigantische winsten te realiseren wanneerde koersen kelderen!”
Klik hier om het rapport te downloaden
(Rechts klikken en kiezen voor “opslaan als…”)
PS. Weer voorzichtig met deze strategieën. Deze instrumenten hebben een hoger dan gemiddeld risico en zijn enkel geschikt voor ervaren beleggers die vertrouwd met de risico’s van deze producten.
Het zijn moeilijke tijden voor beleggers momenteel. Het nieuws wordt grimmiger en grimmiger:
De overheid moet ingrijpen om Fannie Mae en Freddie Mac, die samen instaan voor de
helft van de hypotheekmarkt, uit het moeras te trekken.
Voor IndyMac is het zelfs “over en uit”. Het faillissement is de derde grootste ooit in de
banksector.
Maurice Lippens, voorzitter van Fortis, waarschuwde ons recent voor een “financiële
meltdown” … en dat is precies wat we nu zien gebeuren!
Beleggers blijven achter met talrijke vragen en beginnen stilaan te vrezen voor hun
spaarcenten.
De overheid is bereid om Fannie Mae en Freddie Mac financieel bij te
springen. Dat is goed nieuws voor de financiële markten, neem ik aan?
Maarten: De overheid heeft eigenlijk geen andere keuze dan deze giganten te redden.
Deze bedrijven zijn zo’n beetje het hart van het Amerikaanse financiële systeem en
een faillissement zou voor totale chaos zorgen.
De beurzen kunnen dus tijdelijk opnieuw ademhalen, omdat de vrees voor een totale
inéénstorting even is weggenomen.
Heeft de crisis nu zijn hoogtepunt bereikt?
Maarten: Dat denk ik niet. Zolang de vastgoedmarkt in dalende lijn zit en miljoenen
mensen hun woning niet meer kunnen afbetalen, mogen we verdere verliezen
verwachten.
En het gaat ook verder dan vastgoed alleen. Dit is al lang geen “subprime-crisis” meer.
De banken krijgen overal klappen, en dat zal alleen maar erger worden naarmate de
recessie harder toeslaat.
Denk bijvoorbeeld aan de markt van commercieel vastgoed. Met het
consumentenvertrouwen op een absoluut dieptepunt, zien we ook stilaan de eerste
faillissementen opduiken in de retailsector. Commercieel vastgoed is de volgende
markt die op instorten staat. Waarschijnlijk gevolgd door zware verliezen op
bedrijfsleningen.
General Motors en zelfs Ford lijken op een faillissement af te stevenen … opnieuw een
totale ramp voor de Amerikaanse economie.
Waar zal dit allemaal eindigen?
Maarten: Het is duidelijk dat de centrale banken en de overheid er alles aan zullen
doen om banken te “redden”. We hadden al Bear Stearns en Northern Rock en nu
springt men ook Fannie Mae en Freddie Mac bij.
De trend is duidelijk. De overheid staat klaar om de grootste financiële spelers van de
ondergang te redden. Kost wat kost.
Wat zijn de gevolgen van deze maatregelen?
Maarten: Inflatie. Misschien wel hyperinflatie. De tientallen miljarden dollars die de
overheid momenteel in de financiële sector pompt, moet men natuurlijk ergens halen.
En je kan je voorstellen dat dit niet kan via een belastingverhoging. De bevolking zou
moord en brand schreeuwen.
Het alternatief is dan om stilletjes dollars bij te drukken, hetgeen uiteraard resulteert in
een stijgende inflatie. De extra dollars die zo in het systeem worden geduwd, zorgen
voor opwaartse druk op de prijzen.
Vooraleer we het goed en wel beseffen, zitten we met een oncontroleerbare inflatie.
Zeker als de bevolking straks begrepen heeft dat de inflatie geen tijdelijk fenomeen is,
zal de appetijt voor cash geld flink verminderen. Een dergelijke reactie resulteert dan
in een snel oplopende inflatie.
Op zo’n moment zal plots iedereen goud en zilver willen hebben. Maar het hoeft niet
noodzakelijk zo ver te komen. Het is wel goed om rekening te houden met een
dergelijk scenario. Het kan nooit kwaad om voorbereid te zijn.
Wat met de rente?
Maarten: De rente zal stijgen. Hoe dan ook. Ik adviseer beleggers dan ook om
langlopende obligaties te verkopen nu het nog kan.
De huidige rentevoeten houden eigenlijk amper rekening met inflatie. Het tarief ligt
onder de inflatie. Dat is uiteraard niet houdbaar. Of de inflatie moet terug dalen … of
de rente stijgen. Ik gok op het tweede.
Aandelen dan maar?
Maarten: In een inflatoire omgeving, zoals we die ook in de jaren ‘70 zagen, gaan de
waarderingen voor aandelen steeds flink omlaag. Dat zien we ook de laatste maanden
gebeuren op de beurs. Heel wat aandelen noteren tegen vrij lage K/W-verhoudingen,
zijn soms te koop voor minder dan de boekwaarde en betalen stevige dividenden uit.
En dan heb ik het niet alleen over banken!
Wie selectief is, vindt momenteel heel wat interessante aandelen die te koop zijn tegen
zeer aantrekkelijke koersen. Let wel op dat je enkel investeert in bedrijven die hun
prijzen makkelijk kunnen aanpassen bij oplopende inflatie en een vrij gezonde balans
voorleggen.
Het zijn alvast 2 zaken waar we momenteel bij SMART Capital de nodige aandacht
voor hebben.
Maar het is in deze markt belangrijk om voldoende liquiditeiten aan te houden zodat je
steeds kan inspelen op bepaalde ontwikkelingen.
Ik verplicht mezelf wel om nu en dan aandelen te kopen van bedrijven die te sterk
ondergewaardeerd worden. Wie niet durft instappen wanneer de beurs 40% is
gedaald, heeft op de beurs eigenlijk niets te zoeken. Maar wees selectief!
Ik beveel aan om ongeveer 1/3de van de portefeuille te investeren in value-aandelen,
1/3de in goud en zilver en 1/3de cash aan te houden.
Goud en zilver?
Maarten: Inderdaad. Dat mag rustig verdeeld worden over fysiek goud, zilver en
interessante mijnaandelen. Vooral de goud- en zilvermijnen zijn nu heel erg
aantrekkelijk.
Sommigen zijn met 40% in waarde gedaald terwijl het goud amper 4% onder zijn all-
time high noteert.
Lezers van GROEILANDEN kregen van ons 3 namen waar we voor de komende 12 tot
18 maanden heel wat potentieel zien. Je mag rustig 10% tot 15% van je portefeuille
investeren in dergelijke bedrijven momenteel. Het is zondermeer een verzekering
tegen oplopende inflatie.
Ik beveel al sinds de zomer aan om goud te kopen. We zagen recent het goud met zo’n
15% corrigeren, hetgeen beleggers voldoende instapmogelijkheden bood. We staan nu
op $960 en ik zie de kaap van $1,000 voor het einde van de zomer sneuvelen. Op
termijn is een koers van $2,000 makkelijk haalbaar.
Het is niet uitgesloten dat een portefeuille goed uitgekozen goud- en zilvermijnen dan 4
tot 5 keer meer waard zal zijn. Vandaar dat ik er zo sterk op aandring om 10% tot
15% van de portefeuille in dergelijke namen te beleggen.
Maar ik besef uiteraard dat dergelijke aandelen enkel geschikt zijn voor speculatievere
beleggers die om kunnen met de grotere volatiliteit van goudmijnen.
Nog maar even geen aandelen van banken kopen dan?
Maarten: Zeker niet! De wereldwijde banksector is virtueel failliet en wordt momenteel
enkel in leven gehouden met extra kapitaal. Ik heb vorig jaar reeds aangegeven dat de
totale kredietverliezen waarschijnlijk rond de $1,000 miljard zullen uitkomen. Daarvan
zijn er nog maar $400 miljard boven water. Nog $600 miljard te gaan dus.
De vraag is echter of beleggers bereid blijven om in te tekenen op kapitaalverhogingen
van financiële instellingen. De $400 miljard aan afschrijvingen die we tot op heden
zagen, werden gecompenseerd met kapitaalverhogingen in dezelfde orde van grootte.
Maar als we nog eens $600 miljard moeten afschrijven, is de vraag of die banken in
staat zijn om voor eenzelfde bedrag aan vers kapitaal aan te trekken.
Ik zie stilaan de eerste signalen opduiken dat die bereidheid er niet meer is. Freddie
Mac probeerde al een tijdje kapitaal op te halen maar lijkt er maar niet in te slagen de
deal rond te krijgen. En dichter bij huis, kreeg Fortis amper 1,5 miljard euro bij mekaar
bij de recente kapitaaloperatie.
Ik weet niet of beleggers zich al eens hebben afgevraagd wat er gebeurt wanneer
banken geen toegang meer hebben tot extra kapitaal? De éne bank na de andere zou
failliet gaan!
PS. Laten we hopen dat het nooit zover komt en dat financiële instellingen even vlot als in de voorbije maanden, hun eigen vermogen kunnen versterken. Maar ik ben er zeker niet gerust in. Vandaar mijn sterke focus op zilver en goud.
Vandaag wil ik je het verhaal vertellen van een man van zeer bescheiden afkomst die
opgroeide in een kleine gemeenschap in de VS. Hij begon met niets maar slaagde erin
om een niet onaardig fortuin te verzamelen.
Toen hij in 1992 met pensioen ging, was hij $400 miljoen waard. Vandaag is hij
waarschijnlijk miljardair.
Volgens Money Magazine is hij zelfs de beste belegger van de afgelopen 100 jaar (nee,
ik heb het niet over Warren Buffett!). Ik kan begrijpen waarom. Wie $10,000
investeerde in 1954 bezit vandaag $8,5 miljoen.
Blijf lezen, ik vertel je zo meteen zijn “geheim” om uitzonderlijke winsten te realiseren
met aandelen.
Maar eerst iets meer over zijn uitzonderlijke leven. Ik heb het over John Templeton,
die gisteren op 95-jarige leeftijd het leven liet.
Templeton’s werd rijk door aandelen te kopen wanneer anderen verkopen. Hij
kocht wanneer het pessimisme maximaal was.
Zijn eerste grote slag sloeg hij in 1939. De beurs was zich net beginnen te herstellen
van de depressie van de jaren ‘30 … toen de koersen opnieuw halveerden!
De angst voor een nieuwe wereldoorlog zat er goed in bij beleggers. Aandelen werden
gedumpt uit vrees voor de Nazi’s.
Templeton rook zijn kans. Hij leende $10,000 van zijn toenmalige baas en gaf zijn
broker instructies om 100 aandelen te kopen van ieder bedrijf waarvan de koers
minder dan $1 noteerde.
In totaal ging het om 104 verschillende aandelen, waarvan er 37 reeds het
faillissement hadden aangevraagd.
Vier jaar later kreeg hij $40,000 voor zijn aandelen. Slechts 4 werden waardeloos. De
aandelen van één van de spoormaatschappijen die hij kocht, stegen zelfs met een
onvoorstelbare 3,900% in waarde!
Het begin van Templeton’s fortuin was gemaakt en in de daaropvolgende decennia
krijgen we het éne voorbeeld na het andere waar Templeton een vermogen verdient
door te kopen bij extreem pessimisme.
Hij ontdekte als eerste het land van de rijzende zon: Japan! Begin jaren ‘60 werden
aandelen er verhandeld voor amper 4 keer de winst terwijl de economische groei
tegen de 10% aanleunde. Aandelen gingen maal 36 vooraleer een hoogtepunt te
bereiken in 1989.
Toen begin jaren ‘80 BusinessWeek uitpakte met de legendarische cover “The Death Of
Equities” kon Templeton zijn geluk niet op. Aandelen noteerden amper boven de
boekwaarde en de Dow Jones kon in de komende jaren makkelijk maal drie. Hij kocht
onder andere aandelen van Ford die verhandeld werden voor iets meer dan $1 per
stuk.
Maar ook recenter liet Templeton zich opmerken door zijn neus voor value. Hij wist als
geen ander dat de waarderingen van internetbedrijven begin 2000 niet stand konden
houden en ging short op een aantal hoogvliegers.
Hij mikte op de ondergang van 84 verschillende bedrijven voor een totaalbedrag van
$185 miljoen. Hij hield er een winst van $90 miljoen aan over!
En toen even later enkele vliegtuigen de WTC-torens onderuit haalden, was opnieuw
het punt van maximaal pessimisme bereikt. Wanneer de beurs op 17 september
eindelijk weer open ging, was Templeton daar om aandelen te kopen van
luchtvaartmaatschappijen.
Hij investeerde in American Airlines, Continental Airlines en US Airways en realiseerde
enkele maanden later al winsten van respectievelijk 61%, 72% en 24%. Typisch
Templeton.
Maar wacht!
Ik zou je Templeton’s geheim nog vertellen, toch? Volgens zijn biografie “Investing The
Templeton Way” werd hij sterk geïnspireerd door Benjamin Graham’s boek “Security
Analysis”.
Inderdaad, precies hetzelfde boek waaraan ook Warren Buffett zijn miljarden te
danken heeft. En talrijke andere superbeleggers.
Templeton’s succes als belegger is makkelijk te verklaren. Hij is een value investor pur
sang. Iemand die probeert om aandelen te kopen voor minder dan de werkelijke
waarde. Een strategie die we ook bij SMART Capital nu al enkele jaren succesvol toepassen.
Zoals beloofd: Tata Motors.
Ik heb het aandeel in deze nieuwsbrief aanbevolen aan koersen tussen de $15 en $17 en we staan daar vandaag flink onder. Dat is uiteraard niet ongewoon in deze brutale berenmarkt, maar ik kom er toch graag even op terug.
Ik zie enkele factoren voor deze sterke terugval:
Reden #1: De Indische beurs is in het eerste halfjaar met 44% gedaald en behoorde daarmee tot de slechts presterende markten van de wereld. Wanneer beleggers alle Indische bedrijven dumpen, is het moeilijk voor Tata Motors om daaraan te ontsnappen.
Mijn mening: De Indische beurs was te snel, te veel gestegen en kent nu een gezonde correctie. India is, samen met China, één van de aantrekkelijkste landen om te investeren en wie belegt met een lange termijn horizon zal nog veel plezier beleven aan zijn Indische aandelen.
Reden #2: Tata nam Jaguar en Land Rover over van Ford en betaalde hiervoor $2,3 miljard. Om de overname te financieren, zal men nieuwe aandelen moeten uitgeven en dat zorgt voor een flinke verwatering. Het aantal uitstaande aandelen kan met één derde stijgen.
Mijn mening: De overname is een zet van Tata om ook in het “premium-segment” van de markt aanwezig te zijn. Het bedrijf betaalt met deze koersdaling naar mijn mening een te hoge prijs voor deze overname. Ik had liever gezien dat men zich focuste op het ontwikkelen van eigen wagens, vooraleer zich te storten in een overnameavontuur.
Reden #3: Jaguar en Land Rover waren in het verleden de zorgenkindjes van Ford. Het is maar de vraag of Tata er WEL in slaagt om deze merken opnieuw rendabel te maken.
Mijn mening: Het bedrijf bezit serieus wat know-how en kan de kosten van de merken waarschijnlijk aanzienlijk reduceren. (zonder dat dit weegt op de kwaliteit). Laten we eerlijk zijn, als je erin slaagt om een auto van $2,500 te produceren, weet je het één en ander over kosten besparen!
Reden #4: De inflatie loopt sterk op in India waardoor de centrale bank de rente optrekt. Dit is nefast voor de verkoop van auto’s en commerciële voertuigen. Een flink deel van de verkopen van Tata worden gefinancierd met een lening.
Mijn mening: Ik vrees dat Tata hier door de zure appel moet bijten. Er zit niet anders op dan de huidige malaise uit te zweten. De economie zal waarschijnlijk wat vertragen, maar dat moet niet meteen een probleem zijn. Wie groeit tegen 9% mag al eens een paar procent minder doen ook. Een te hoog oplopende rente, zou echter wel nefast kunnen zijn voor de omzetcijfers van het bedrijf.
Reden #5: De stijgende grondstoffenprijzen wegen op de winstmarges van autoproducenten.
Mijn mening: Tata is de lage kosten producent en zal bij de laatste zijn die last krijgt van de oplopende prijzen. Tata heeft verder het bijkomend voordeel dat een groot deel van de ruwe materialen gekocht worden bij zusterbedrijven (Tata Steel bv.) aan aantrekkelijke prijzen.
Samengevat kunnen we stellen dat Tata Motors het op diverse fronten wat moeilijker heeft en in tijden zoals deze is het belangrijker dan ooit om je te focussen op de lange termijn.
Amper 2 inwoners op 100 bezitten vandaag een wagen in India en dit aantal kan alleen maar stijgen. Wie profiteert daar als eerste van? Tata met zijn instapmodel van $2,500. Vergeet ook niet dat Tata met 60% marktleider is in de snelgroeiende markt van commerciële voertuigen (vooral vrachtwagens).
Ik wil er je verder aan herinneren dat Tata Motors vandaag nog altijd flink winstgevend is en de voorbije decennia zelden of nooit in de rode cijfers is beland. Dat wil toch al iets zeggen voor een autoproducent met zijn hoge vaste kosten.
De waardering is vandaag met een K/W van 8 behoorlijk aantrekkelijk. Zelfs als ik rekening hou met een verwatering van één derde betaal je nog altijd maar iets meer dan 10 keer de winst. En dat blijft laag voor een goed gerund bedrijf met een dergelijk potentieel.
De aandelen zijn dan ook zeker te behouden, al zou ik het percentage in de totale portefeuille niet al te hoog laten oplopen. Investeringen in groeilanden blijven over het algemeen een hoger dan gemiddeld risico.
Recent Comments