Aandelen

Subprime? Het topje van de ijsberg!

by Maarten Verheyen in Zonder categorie , kredietcrisis on January 30th, 2008

Het probleem met kakkerlakken is dat als je er ééntje ziet, er waarschijnlijk nog zijn.

Een uitspraak die me spontaan te binnen schoot, toen de problemen met subprime-leningen boven water kwamen.
Als financiële instellingen bereid zijn om klanten met een slechte kredietwaardigheid, forse leningen toe te staan, is dat veelzeggend.

Het is geen alleenstaand geval, maar een mentaliteit. En dat betekent dan ook dat er ook elders nogal lichtzinnig werd omgegaan met het uitlenen van middelen.

Blijkt dat er de voorbije jaren nogal wat leningen verstrekt werden met exotische namen zoals Option ARM’s en Interest-Only Loans.

Option ARM’s? Een leningformule waarbij je zo ongeveer zelf kiest hoeveel je maandelijks wil afbetalen. Het is zelfs mogelijk om minder af te lossen dan de interesten op de lening. Hetgeen te weinig wordt afbetaald, wordt dan gewoon aan de uitstaande lening toegevoegd.

Na verloop van tijd, verwacht de bank echter wel dat je de volle pot gaat betalen waardoor je maandelijkse leninglast met 100% tot 200% kan stijgen.

Al deze formules komen een beetje op hetzelfde neer. Hypotheekverstrekkers hebben in de voorbije jaren klanten warm gemaakt voor nieuwe leningen door hen de eerste jaren een lage maandelijkse afbetaling te laten doen. Teaser-rates.

Voor Amerikanen de hemel op aarde. Zij konden zich een veel groter huis veroorloven. In het ergste geval zou men er enkele jaren wonen en het huis weer verkopen wanneer de hogere maandelijkse afbetalingen toch niet haalbaar blijken.

En aangezien de vastgoedprijzen toch steeds stijgen, zou men er waarschijnlijk nog een leuke meerwaarde aan over houden.

Niemand die natuurlijk had durven vermoeden dat de vastgoedprijzen ook wel eens kunnen dalen…

In 2008 zullen heel wat huizenbezitters plots geconfronteerd worden met hogere maandelijkse afbetalingen en ik kan je nu al vertellen dat dit opnieuw voor gigantische verliezen zal zorgen in de financiële sector.

Als deze crisis over is, is het best mogelijk dat de totale verliezen op uitstaande leningen de $1000 miljard (ja, dat is DUIZEND!) overschrijdt.

Overdreven zeg je? Zowel Goldman Sachs als Deutsche Bank schatten de totale verliezen op subprime-leningen vandaag reeds op $400 miljard.

Er staan voor ongeveer $1300 miljard aan dergelijke leningen uit, waarvan nu reeds een groot deel niet meer wordt terugbetaald.

Volgens Countrywide Financial, één van de grotere hypotheekverstrekkers in de VS, publiceerde zopas kwartaalcijfers waaruit bleek dat 33% van deze leningen niet meer worden terugbetaald.

DRIE-EN-DERTIG PROCENT! En de recessie moet nog beginnen…

Tot op heden hebben banken voor amper $100 miljard aan afschrijvingen gedaan. Niet meer dan het topje van de ijsberg dus!

De berenmarkt heet u welkom

by Maarten Verheyen in Forex , Zonder categorie , grondstoffen , kredietcrisis on January 17th, 2008

“Bel20 tuimelt in berenmarkt”, kopt De Tijd vandaag. We zien nu eindelijk gebeuren waar ik al maanden voor waarschuw.

Het is nog maar van begin december geleden dat ik waarschuwde voor verdere problemen in de banksector en je liet weten dat de problemen nog niet achter ons liggen.

De recente ontwikkelingen binnen de sector lijken me nu gelijk te geven.

Wells Fargo zag de winst in het vierde kwartaal met 38% dalen. Oorzaak? Een afschrijving van $1,4 miljard op uitstaande leningen.

JP Morgan deed al niet veel beter en kende een winstdaling van 34%. Ook hier was het een extra afschrijving van $1,3 miljard die de winstcijfers onder druk zette.

Maar de hoofdprijs ging toch wel naar Citigroup. De wereldwijde bankgigant realiseerde een verlies van iets minder dan $10 miljard, uiteraard geholpen door afschrijvingen van … $22 miljard!

En het is niet alleen meer de subprime-leningen die voor problemen zorgen. Men reserveerde $4 miljard voor verliezen op uitstaande consumentenkredieten!

Kijk, eind november adviseerde ik je om Chinese aandelen te shorten … de Japanse Yen te kopen … en om jezelf te beschermen met goud.

Laten we even kijken hoe deze posities het de afgelopen maanden deden en vooral hoe het nu verder moet.

1) We beginnen met China. De beurs kreeg klappen in de afgelopen dagen en de inverse tracker die ik adviseerde steeg op vier handelsdagen van $69 naar $92.

MIJN ADVIES: China blijft er alles aan doen om de aandelenmarkt af te koelen en ik zie de koersen verder afglijden. De waarderingen zijn simpelweg te hoog, zeker nu wereldwijde beleggers risicobewuster worden. De shortpositie mag in portefeuille blijven.

2) De Japanse Yen doorbrak in de voorbije dagen de weerstand op 159 (voor de EUR/YEN) en de weg ligt nu open naar koersen van 150 of minder.

Om misverstanden te vermijden: wanneer de EUR/YEN-verhouding daalt, stijgt de waarde van Yen ten opzichte van de Euro!

Wie begin oktober op een stijging van de Yen inspeelde via de turbo die ik naar voren schoof, kijkt aan tegen een koerswinst van bijna 40%.

MIJN ADVIES: Dit is nog maar het begin. De Yen is schromelijk ondergewaardeerd en moet op termijn op zijn minst naar 130 voor de EUR/YEN. Wie de YEN nog niet in portefeuille heeft, mag nog steeds instappen.

3) Het goud tenslotte. Tja, wat kan ik er nog over zeggen? Ik scheef eind vorig jaar dat het goud 179% hoger kan … en dat de vraag naar het edele metaal bijzonder sterk stijgt.

Heel wat beleggers hebben indertijd meteen actie ondernomen en aandelen van mijn favoriete goudmijn aangeschaft.

MIJN ADVIES: Goud blijft aantrekkelijk als belegging en ik voorzie veel hogere koersen in 2008. Op termijn moet de prijs naar $2,000 of meer. Een koersniveau dat binnen een periode van vijf jaar haalbaar is. Ik blijf dan ook koper.

Onze favoriete goudmijn? +48,7% in 15 handelsdagen

by Maarten Verheyen in Edward Lampert , Zonder categorie , goud , grondstoffen , value investing on January 16th, 2008

Eind vorig jaar vertelde ik je dat het goud niet anders kon dan stijgen… dat de inflatie verder zou oplopen… en dat een onbekende goudmijn die het edele metaal voor $1 per ounce naar boven haalt, als geen ander kon profiteren van deze ontwikkelingen.

Maar ik moet eerlijk toegeven dat zelfs ik verrast was door de snelheid waarmee deze voorspellingen werkelijkheid werden.

Abonnees van GROEILANDEN hadden nog maar pas hun bonus rapport “GOUD… te koop voor $1 per ounce” ontvangen … en de goudprijs begon aan een ongeziene opmars.

De prijs liep in de voorbije weken met meer dan $100 per ounce op en steeg tot het hoogste niveau sinds 1982. Het lijkt nu een kwestie van tijd vooraleer ook de magische grens van $1,000 per ounce eraan moet.
Onze favoriete goudmijn, Yamana Gold (ticker: AUY), steeg van een laagste koers van $11,5 naar een voorlopige high van $17,67. Het aandeel had amper 15 handelsdagen nodig om een koerswinst van 53,7% neer te zetten!

Gezien de verticale koersstijging van de afgelopen weken, is Yamana momenteel te behouden. Kopen zouden we aan deze koersen niet meer doen.

Een andere aanbeveling, Sears Holdings, presteerde de voorbije weken dan weer minder goed. Gisteren moest het bedrijf een winstwaarschuwing de wereld insturen.

Voor het volledige boekjaar verwacht men nu een winst van $744 miljoen tot $864 miljoen, of $5,13 tot $5,96 per aandeel. Analisten gingen tot voor kort nog uit van $6,42 per aandeel.

De oorzaken moeten we natuurlijk niet ver gaan zoeken. De Amerikaanse consument is bang voor een recessie en houdt de knip op de portemonnee. Eerder moesten ook al andere retailers zwakke same store sales bekendmaken.

Sears maakte wel van de lage aandelenkoers gebruik om nog eens 4,9 miljoen eigen aandelen in te kopen tegen een gemiddelde koers van $105.

Alhoewel de winstwaarschuwing niet echt als een verrassing kwam, zakte het aandeel opnieuw wat weg. Lange termijn beleggers die waarde zien in het bedrijf, krijgen de kans om goedkoop aandelen in te kopen. Gisteren werd op een gegeven moment amper meer dan de boekwaarde betaalt.

Maar gelieve er wel rekening mee te houden dat het wel degelijk om een lange termijn belegging (3-5 jaar) gaat en dat het best mogelijk is dat het aandeel ook dit jaar niet veel rendement zal opleveren.

Ik zie een belegging in Sears vooral als een investering in topman Edward Lampert, één van de beste hedge fund managers van de voorbije 20 jaar.

Wie vandaag echter in de media artikels leest over Sears en zijn grootste aandeelhouder, krijgt eerder het idee dat Lampert de grootste onbenul is die er in de sector rondloopt. Journalisten en analisten maken hem met de grond gelijk en opééns kan hij blijkbaar niets goed meer doen.

Niettemin gaat het hier over dezelfde persoon die vorig jaar nog op handen werd gedragen en door Business Week zelfs werd omschreven als de nieuwe Warren Buffett!

Niet helemaal onterecht overigens, want Edward Lampert realiseerde een gemiddeld jaarlijks rendement van 29% op zijn investeringen, meer dan Buffett zelf tijdens zijn beginjaren!

Het doet mij een beetje denken aan de talrijke negatieve artikels die verschenen over Buffett in 2000, op de top van de technologiegekte. Buffett had het niet meer, kon niet mee met zijn tijd en snapte niets van de “nieuwe economie”.

En kijk nu … de koers van Berkshire Hathaway steeg sinds begin 2000 van $45,000 naar $130,000 (+189%).

Of het met Sears dezelfde weg opgaat, kan ik je natuurlijk niet garanderen, maar de koers noteert vandaag flink onder de werkelijke waarde en het bedrijf wordt geleid door één van de intelligentste beleggers van zijn tijd.

De strategie die Lampert 358% rendement opleverde

by Maarten Verheyen in Zonder categorie on January 8th, 2008

Ik heb van de rust tijdens de eindejaarsperiode gebruikgemaakt om wat verder research te doen naar één van mijn favoriete aandelen: Sears Holding.
Eerder heb je in deze nieuwsbrief al eens een artikel over het bedrijf gelezen, waarbij vooral aandacht was voor de onderliggende waarde.

Vandaag wil ik echter wat dieper ingaan op de strategie van Edward Lampert (de hedge-fund manager die de controle heeft over Sears) om aandeelhouderswaarde te creëren.

Wie echter een goed inzicht wil krijgen in zijn werkwijze doet er goed aan om de jaarverslagen van de voorbije tien jaar van AutoZone aandachtig te bestuderen.

Lampert begon in 1997 aandelen van deze retailer van auto onderdelen te kopen en bouwde een participatie op tegen ongeveer $25 per aandeel. Het aandeel noteert vandaag $112, goed voor een return van 348%.

Ook hier kocht Lampert een dergelijk groot pakket aandelen dat hem in feite controle gaf over het bedrijf waardoor hij zijn strategie kon doordrukken.

In het afgelopen decennium steeg de omzet van $2,69 miljard naar $6,2 miljard … ging de nettowinst van $169 miljoen naar $595 miljoen … en klom de winst per aandeel van $1,29 naar $8,62.

AutoZone zag de winst per aandeel verzevenvoudigen terwijl de omzet amper verdubbelde.

Lampert’s geheim? Verhoog de brutowinstmarge (ging van 42% naar 49%), maximaliseer de cash flow en wees zorgvuldig met het herinvesteren van de winsten.

De meeste retailers willen groeien om te groeien. De kasstromen worden aangewend om steeds maar nieuwe vestigingen neer te planten, ook als dat betekent dat deze vestigingen misschien niet voldoende rendabel zijn.

Lampert wil echter alleen winsten herinvesteren indien hij uitzicht heeft op een voldoende hoog rendement, zoniet gebruikt hij de beschikbare cash flow liever om eigen aandelen in te kopen. In de voorbije tien jaar werd zo 55% van de uitstaande aandelen ingekocht.

En dat verklaart ook meteen waarom de winst per aandeel veel sneller toenam dan de gerealiseerde nettowinst. Terwijl de nettowinst steeg met 252% steeg … dikte de winst per aandeel met een indrukwekkende 468% aan.

Aandeelhouders van Sears hebben sinds de fusie met K-Mart in 2005 nog geen plezier beleeft aan hun belegging, waardoor in de pers meer en meer negatieve commentaren verschijnen over Lampert’s strategie.

Het is uiteraard een feit dat de operationele verbeteringen langer op zich laten wachten dan gedacht. Maar we mogen ook niet vergeten dat Sears met een omzet van $55 miljard een mastodont is. Turnarounds duren dan sowieso altijd wat langer. Bovendien zijn er verzachtende omstandigheden door de crisis in de Amerikaanse huizenmarkt.

Lampert zelf omschrijft Sears liefst als een opstartend bedrijf van $55 miljard. Het is zijn manier om aan te geven dat de strategie van het bedrijf helemaal wordt omgegooid en dat men met een leeg blad begint.

Eén van zijn favoriete parameters om de vooruitgang te beoordelen, is de EBITDA (winst voor belastingen, interesten, afschrijvingen en waardeverminderingen).

Deze steeg van $2,53 miljard in 2004 … naar $2,96 miljard in 2005 en $3,6 miljard in 2006.

In het huidige boekjaar vlot het echter heel wat minder. Tijdens de eerste 9 maanden daalde de cash flow van $1,93 miljard naar $1,50 miljard. Het is nog even afwachten vooraleer we een zicht hebben op de cijfers die men tijdens het vierde (en belangrijkste!) kwartaal neerzette.

Er is natuurlijk de crisis in de Amerikaanse huizenmarkt en aangezien nogal wat huis- en tuingerelateerde producten verkoopt, heeft dat uiteraard zijn gevolgen voor de omzetontwikkeling. Verder investeerde men in extra voorraden, hetgeen een verkeerde beslissing bleek en voor extra verliezen zorgde.

Sears doet het een heel stuk minder goed dan de concurrentie, waardoor er zeker nog ruimte voor verbeteringen aanwezig is. Als we tussen de regels door lezen, krijgen we de indruk dat Lampert streeft naar een EBITDA-marge van 10%. Op een omzet van $55 miljard, hebben we het dan over $5,5 miljard op jaarbasis.

Kasstromen die zeker en vast aangewend zullen worden om verder eigen aandelen in te kopen. In 2007 kocht men al 16,4 miljoen eigen aandelen in tegen een gemiddelde prijs van $144 per aandeel.

Sears spendeerde dit jaar al $2,4 miljard aan aandeleninkopen en heeft toestemming om nog eens $736 miljoen te besteden aan deze programma’s. Gezien de huidige lage koersen, mag je aannemen dat Sears ook in de voorbije weken actief eigen aandelen bleef verwerven.