Aandelen

Belangrijk … indien je deze “losers” in portefeuille hebt

by Maarten Verheyen in Zonder categorie on July 31st, 2007

Beleggen op de beurs gaat gepaard met de nodige risico’s. En nu en dan loopt het, al dan niet tijdelijk, al eens fout. Part of the game, en absoluut geen ramp wanneer je portefeuille genoeg “winnaars” bevat.

Maar laten we het in deze nieuwsbrief toch maar even over twee absolute “losers” hebben.

Neteller werd begin december besproken als interessante play op de online goksector. De bedrijven die erin actief waren, kregen een gigantische rammeling waardoor de waarderingen interessante niveaus bereikten.

Neteller had bijvoorbeeld een marktwaarde van GBP 180 miljoen … maar het bedrijf had ook voor GBP 100 miljoen aan liquide middelen. De feitelijke marktwaarde kwam zo neer op GBP 80 miljoen, een prikje voor een bedrijf met goede groeivooruitzichten en een verwachte omzet van GBP 30 miljoen. (zeker omdat in het verleden een nettowinstmarge van 46% werd gerealiseerd).

Maar voorlopig hebben we nog geen plezier beleefd aan deze investering. De oprichters van het bedrijf belanden in een Amerikaanse cel op beschuldiging van het meewerken aan illegale gokpraktijken en het aandeel werd prompt geschorst.

Het is pas sinds vorige week dat er opnieuw gehandeld kan worden in Neteller en de meest recente koersen liggen zo’n 50% beneden die van begin december.

Het bedrijf bereikte een akkoord met de Amerikaanse overheid waarbij $136 miljoen betaald dient te worden. Hierdoor slinken de liquide middelen tot $70 miljoen (of ongeveer GBP 35 miljoen). Dat is uiteraard een tegenvaller die de intrinsieke waarde flink beïnvloed.

Na de noodgedwongen terugtrekking uit de VS, heeft het bedrijf de zaken geherstructureerd om de kostenbasis aan te passen aan de dalende omzet.

Met de overige activiteiten in Europa en Azië verloopt het echter wel behoorlijk. Voorlopig beschikken we enkel over de cijfers van het eerste kwartaal maar die leren ons wel dat de groei in Europa en Azië zich doorzet.

De omzet van de niet-Amerikaanse activiteiten kwam uit op $18,7 miljoen in Q1. Als we deze ontwikkeling doortrekken op jaarbasis, bekomen we een verwachte omzet van ongeveer $75 miljoen. Dit komt perfect overéén met de prognoses die we zelf maakten in december van afgelopen jaar.

Hoe nu verder? Wie de aandelen bezit, mag ze rustig bijhouden. De huidige marktwaarde bedraagt GBP 84 miljoen, waarvan dus zo’n GBP 35 miljoen cash. De aandelen blijven ook vandaag ondergewaardeerd , al moet het risico niet onderschat worden. Indien de rook is verdwenen en beleggers terug naar de toekomst kunnen kijken, moeten hogere koersen mogelijk zijn.

Op naar de volgende “loser”. Option. Dit bedrijf kwam summier aan bod eind april. Het aandeel was na de kwartaalcijfers flink afgestraft waardoor het leek te voldoen aan de selectiecriteria van Greenblatt. Dat wil zeggen een hoge Earnings Yield en Return On Capital. Hierdoor kwam het aandeel, tegen een koers van iets meer dan 12 euro, voor aankoop in aanmerking.

Inmiddels gaat het echter van kwaad naar erger met het bedrijf. Na de ontgoochelende kwartaalcijfers moest men opnieuw uitpakken met een winstwaarschuwing, ondanks eerdere geruststellende woorden van het management.

Niet dat we hoog oplopen met het management-team van dit bedrijf. In het verleden is al vaker gebleken dat de woorden van CEO Callewaert niet echt veel betekenen. Op zijn zachts kan de CEO “misplaatst optimisme” verweten worden.

Wat is het probleem? Wel, de nieuwe producten van het bedrijf breken minder snel door dan verwacht waardoor het vooral de “oudere” producten met lagere marges zijn die het leeuwendeel van de omzet uitmaken. Hetgeen natuurlijk zo zijn gevolgen heeft voor de winstmarges.

Verkopen dan maar? Zeker niet! Option is altijd al een “volatiel” bedrijf geweest waarvan de koers een duik nam wanneer de nieuwe producten minder snel dan verwacht uit de startblokken schoten. Een inhaalbeweging mogen we zeker niet uitsluiten. Verder mogen we toch ook niet vergeten dat het bedrijf nog altijd aardige winsten realiseert, ook al liggen de cijfers lager dan verwacht.

Wat ons echter wel wat zorgen baart, is het feit dat Option de vervelende gewoonte heeft om slecht nieuws onder de mat te vegen en het positieve uit te vergroten. Zo vond men het niet nodig om in het persbericht even te vermelden dat de revisor enkele waarschuwingen uitte over de hoogte van de voorraden en de uitstaande facturen. Mogelijk leidt dit in de toekomst tot afwaarderingen, hetgeen door Option natuurlijk in alle toonaarden werd ontkent.

Maar dat men er zelf niet helemaal gerust in is, mogen we misschien toch afleiden uit het feit dat de financieel directeur in mei vervangen werd.

Niettemin blijven de aandelen gewoon in portefeuille in afwachting van betere tijden.

Favoriet aandeel #1: Freightcar America

by Maarten Verheyen in Magische Formule , value investing on July 24th, 2007

Freightcar America (ticker RAIL op NASDAQ, koers $53,80), is met een marktaandeel van 80% de grootste producent in de VS van goederenwagons voor het transport van steenkool.

De resultaten kennen een zeer volatiel verloop en beleggers straffen de mindere periodes zwaar af. Wie de zaken echter op wat langere termijn bekijkt, en zich niet laat leiden tot de waan van de dag, heeft met het bedrijf een prima investering te pakken.

Het aandeel noteert momenteel tegen bodemkoersen omdat de markt zich zorgen maakt over de beperkte orders van de voorbije kwartalen.

Maar het aandeel daarom op een dergelijke manier afstraffen, is wel heel kort door de bocht gaan.

Enkele belangrijke feiten:

1) De belangrijkste spoorwegen in de VS kondigden aan om in de komende jaren flink meer te investeren. De vraag naar steenkool neemt jaarlijks nog met enkele procenten toe en om hieraan tegemoet te komen, is er natuurlijk nood aan extra transport (en dus meer goederenwagons!)

2) De meeste goederenwagons werden 20 tot 25 jaar geleden aangekocht en zijn in de komende 10 jaar aan vervanging. Dit zijn bijna gegarandeerde inkomsten.

3) Enkele elektriciteitsbedrijven (waaronder TXU) kondigden aan om in komende jaren nieuwe steenkoolcentrales te bouwen. Deze nutsbedrijven zullen bij Freightcar komen aankloppen met nieuwe bestellingen voor goederenwagons.

Kortom, de lange termijn vooruitzichten voor het bedrijf zijn uitstekend. Maar dat wil de markt natuurlijk nog even niet zien. Voorlopig staart nog iedereen zich blind op de resultaten van het komende kwartaal.

Hetgeen value investors zoals ons natuurlijk de mogelijkheid geeft om de aandelen zo goedkoop mogelijk in portefeuille te nemen.

Hoe goedkoop? Wel, reken maar even mee…

In de voorbije vier kwartalen, realiseerde het bedrijf een operationele winst voor belastingen van ongeveer $200 miljoen. Ja, zelfs in “mindere periodes” blijft het bedrijf een winstmachine.

In 2006 bedroeg de omzet $1,44 miljard en de nettowinst $129 miljoen. Dat is een nettowinstmarge van bijna 10%!

Maar het wordt nog beter. Het bedrijf zit op $185 miljoen aan liquide middelen. Dat is meer dan één vierde van de totale marktwaarde. Of verdeeld over de 12,2 miljoen uitstaande aandelen…

…meer dan $15 per aandeel!

Als we van de marktwaarde van $660 miljoen de $185 miljoen aan kasmiddelen aftrekken, bekomen we een “enterprise value” van $485 miljoen.

De beurs waardeert het bedrijf met andere woorden op $485 miljoen. Een faire waardering voor een ondermening met een operationele winst van $200 miljoen?

Wat denk je zelf? Inderdaad, dat dacht ik al. Goedkoper dan dit, vind je ze niet makkelijk.

Het mag dan ook geen verrassing zijn, dat Freightcar America één van mijn favoriete aandelen is. Het aandeel werd in mei reeds aanbevolen in “Magische Formule” en nam sindsdien al zo’n 15% in waarde toe. Niettemin blijft de huidige koers meer dan aantrekkelijk genoeg om een aankoop te overwegen. De fair value schat ik op minstens $80 per aandeel.

Vandaag gehaat, morgen geliefd

by Maarten Verheyen in SMART Capital , value investing on July 11th, 2007

Eigenlijk hebben we met SMART Capital maar één doel voor ogen: u helpen om aandelen te vinden vooraleer anderen ze willen. Hoe je het ook bekijkt, om de beurs één stap voor te blijven, is het noodzakelijk om aandelen te kopen die anderen tijdelijk niet willen.

Ik zeg wel degelijk “tijdelijk”?.

Vandaag geliefd, morgen gehaat. En omgekeerd. Zo werkt de beurs. Vandaag zijn Google en Apple bijvoorbeeld twee van Wall Street’s lievelingen. Maar het was ooit anders. Toen Google in 2004 naar de beurs kwam, werd de uiteindelijke introductieprijs met tientallen procenten verlaagd wegens te weinig interesse. De IPO was mislukt, zo lazen we de volgende dag in de krant. Het aandeel ging sindsdien maal vijf.

Apple was enkele jaren geleden dood en begraven. Niemand die nog een cent gaf voor het voortbestaan van het bedrijf. De aandelen werden verhandeld voor een prijs die niet veel hoger lag dan de aanwezige cash binnen het bedrijf. Tot men opééns met de iMac en later de iPod op de proppen kwam. Het aandeel steeg van $6 in 2003 naar meer dan $130 vandaag.

Vreemd genoeg was er niemand die u vertelde om aandelen van Google te kopen bij de beursgang… of te investeren in Apple toen het bedrijf werd weggelachen.

Kijk, niemand werd ooit ECHT rijk door de massa te volgen. Ok, je kan misschien tijdelijk een beetje geld verdienen op deze manier maar om op lange termijn succesvol te zijn, dien je als belegger tegen de massa in te gaan.

Een goed voorbeeld is één van onze recentere transacties: Option Trading Company. We kochten het aandeel begin dit jaar aan tegen iets meer dan 8 euro. Het bedrijf noteert op de Vrije Markt en beleggers negeerden dit segment volledig sinds ZNJ failliet ging.

Aandelen met een notering op de vrije markt waren te gevaarlijk, ze publiceerden te weinig info en hetgeen men dan wel naar buiten bracht, zou absoluut niet betrouwbaar zijn.

Na uitvoerige contacten met het management en het nodige cijferwerk, kwamen wij echter met een totaal andere conclusie. Option Trading Company groeide tegen een zeer gezond tempo (min. 20% per jaar) en was te koop voor amper 10 keer de winst.

Bovendien merkten we dat het management zich in het verleden van zijn meest voorzichtige kant toonde en regelmatig met cijfers kon uitpakken die boven de verwachtingen lagen. Tel daarbij nog eens een netto dividendrendement van 4,6% en het aandeel is eigenlijk een “no-brainer”?.

We verkochten inmiddels een deel van onze positie voor 17 euro, een winst van 114% op enkele maanden tijd.

Iedereen had dezelfde analyse kunnen maken en tot dezelfde vaststellingen gekomen. Maar niemand bleek bereid om aandelen op de Vrije Markt te analyseren. Beleggers liepen er in een grote boog omheen. Voor ons niet gelaten natuurlijk.

Het is dankzij deze houding dat wij erin slagen om nog koopjes te vinden in deze oplopende markt. Uit ervaring weten we maar al te goed dat de beursfavorieten van morgen, vandaag tussen het schroot gezocht moeten worden.

Option Trading Company is maar één voorbeeld. Er zijn er meer. Telenet konden we rond de 17 euro oppikken omdat het bedrijf wegens enkele communicatiefouten bijzonder zwaar werd afgestraft op de beurs. We zitten vandaag alweer aan 26 euro. Zelfde bedrijf, zelfde resultaten. Alleen kijken beleggers plots weer met andere ogen naar het aandeel.

En ik kan eigenlijk nog wel even doorgaan met het opnoemen van voorbeelden van succesvolle beleggingen waar we instapten nadat ze door anderen werden uitgespuwd. Het volledige track-record van 2006/2007 kan overigens geraadpleegd worden via onze website.

Sinds begin 2006 deden we 16 transacties en dit leverde abonnees een gemiddelde winst van 60,7% per positie op. Maar misschien belangrijker is het feit dat amper één positie een bescheiden verlies van 7,2% opleverde. We nemen dus zeker geen onverantwoorde risico’s om hogere rendementen na te streven.

Au contraire. We streven ernaar om de risico’s zoveel mogelijk te beperken. Grotere winsten met kleinere risico’s. Dat is onze filosofie.

Zal een Amerikaan ooit nog de rijkste zijn?

by Maarten Verheyen in Groeilanden on July 10th, 2007

Ik schreef het hier eerder al eens. De “nieuwe rijken”? komen meer en meer uit groeilanden. Er is waarschijnlijk geen betere indicator voor de verschuiving van de welvaart richting “emerging markets” dan dit.

Dit werd gisteren ook overigens pijnlijk duidelijk omdat de rijkste man ter wereld niet meer uit de VS komt. Bill Gates en Warren Buffett werden in snelheid gepakt door éne Carlos Slim.

Slim is een Mexicaan en zijn vermogen wordt momenteel geschat op $67,8 miljard. Zijn fortuin schoot de voorbije jaren als een komeet de lucht in doordat onder andere zijn belangen in de telecomsector fors in waarde stegen.

Zijn grote klapper maakte hij in 1990 toen hij tegen absolute bodemprijzen de lokale telefoonmaatschappij, Telefonos de Mexico, in handen kreeg. Het bedrijf was voorheen eigendom van de overheid maar werd geprivatiseerd.

Slim kocht het bedrijf en trok vervolgens de telefoontarieven sterk op waardoor het bedrijf in geen tijd een winstgenerator van jewelste werd. Verder bezit hij ook nog eens 33% van de aandelen van América Movil, een GSM-operator met 73% marktaandeel. Het is vooral deze belegging die de voorbije maanden een hoge vlucht nam en Slim in één klap werelds rijkste inwoner maakte.

De koers van América Movil steeg van $42 begin maart naar $64 vandaag. Het 33%-belang van onze Mexicaanse miljardair wordt zo gewaardeerd op $37 miljard. Deze belegging maakt dus tegenwoordig meer dan 50% van zijn vermogen uit.

Slim is eigenlijk rijk geworden op net dezelfde manier dan miljardairs zoals Warren Buffett, Carl Icahn en andere Edward Lamperts. Met bedrijven (of participaties) te kopen beneden de werkelijke waarde.

Hij heeft een neus voor ondergewaardeerde bedrijven. De basis van zijn fortuin werd gelegd tijdens de Latijns-Amerikaanse crisis begin jaren tachtig. Heel wat bedrijven noteerden toen tegen bodemkoersen, waar Slim dankbaar gebruik van maakte om massaal te investeren.

Maar ook op de beurs toont hij regelmatig dat hij uit het goede hout gesneden is. Zo kocht hij aandelen van Apple toen ze nog verhandeld werden voor $17. We zitten vandaag al aan $127…

Kijk, de boodschap is duidelijk. Rijkdom wordt tegenwoordig vooral gecreëerd in groeilanden zoals China, India, Brazilië, Mexico, …

Carlos Slim is één voorbeeld. Lakshmi Mittal uit India een ander. Of moeten we het eens hebben over de $23 miljard van Li Ka-shing uit Hong Kong? Het zijn allemaal voorbeelden van miljardairs die uit het niets lijken te komen en fortuin maakten met investeringen in groeilanden.

Zal een Amerikaan ooit nog de hitlijst van werelds rijkste mensen aanvoeren? We durven eraan twijfelen. Het is geen geheim dat de Amerikaanse markt veel minder snel groeit dan pakweg China, India of enkele snelgroeiende Latijns-Amerikaanse landen.

Het is dan ook realistisch om aan te nemen dat Carlos Slim en konsoorten een groot voordeel hebben op hun Amerikaanse tegenhangers die moeten opereren in een trager groeiende omgeving.