by admin in goud on April 22nd, 2010
Wie kijkt naar een lijst met de rijkste mensen van deze wereld, moet vaststellen dat het merendeel van deze mensen rijk werden in de voorbije decennia. De meesten begonnen met niets en schopten het tot miljardairs.
Je zou op zijn minst verwachten dat een groot deel van de lijst zou bestaan uit erfgenamen van rijke families, toch?
Het is niet alleen moeilijk om rijk te worden, het is blijkbaar even moeilijk om het te blijven!
Baronnen en graven die niet zo heel lang geleden alle rijkdom in bezit hadden en gigantische kastelen bouwden, beschikken vandaag nog amper over voldoende cash om een tuinman te betalen.
Of neem nu het voorbeeld van de Medici-familie. Zij liggen aan de oorsprong van de banksector en controleerden in de 14de eeuw een gigantisch fortuin.
Frank A. Vanderlip rekende in 1933 reeds uit dat indien deze familie in die tijd $100.000 had geïnvesteerd tegen een samengestelde rente van 5%, het familiefortuin vandaag $517.100.000.000.000.000 (vijfhonderdzeventienduizend honderd biljoen) groot zou zijn.
Dat is ruwweg 50.000 keer meer dan de waarde van alle aandelen die vandaag op of één andere beurs noteren!
Het lijkt misschien simpel om jaarlijks 5% rendement te realiseren maar over de geschiedenis heen, is geen enkele familie er ooit in geslaagd.
Sterker nog, de meeste rijken zijn niet in staat om hun fortuin gedurende langere tijd (meer dan 100 jaar) in stand te houden?
Waarom? Eerst en vooral verkeerde investeringen. De rijke families die hun vermogen in Fortis of KBC hebben belegd, weten precies waar ik het over heb.
Maar zelfs voorzichtige, risico-averse beleggers hadden geen schijn van kans in de afgelopen 100 jaar. Tijdens de depressie van de jaren ‘30 verloren niet alleen aandelen 90% van hun waarde maar bleven ook obligaties vaak onbetaald en waardeloos achter. En wie zijn vermogen “veilig” parkeerde op een spaarrekening zag zijn fortuin samen met de bank in rook opgaan.
Tijdens de jaren ‘70 werden vermogens misschien niet in absolute bedragen aangetast maar de inflatie vrat wel de koopkracht ervan op. Wie 100 euro bezat in 1965, had 341 euro nodig in 1985 om eenzelfde mandje goederen te kopen.
En vandaag zitten we opnieuw middenin een uitdagende periode waarin vermogens langs alle kanten onder druk staan. Enerzijds zijn er de mogelijke defaults (Griekenland en later waarschijnlijk ook anderen). Anderzijds is er zoveel extra geld gecreëerd dat hyperinflatie voor sommigen een zekerheid is geworden.
De gevaren zitten overal nu en wie een vermogen heeft opgebouwd moet zeer alert zijn om het in stand te houden.
Niets doen, is geen optie meer.
Recent Comments